فرهنگ قرآن - مرکز فرهنگ و معارف قرآن - الصفحة ١٨٢ - سر
بِالنَّواصِي وَ الْأَقْدامِ.
الرّحمن (٥٥) ٤١
أَ لَمْ يَعْلَمْ بِأَنَّ اللَّهَ يَرى كَلَّا لَئِنْ لَمْ يَنْتَهِ لَنَسْفَعاً بِالنَّاصِيَةِ.
علق (٩٦) ١٤ و ١٥
سر مجرمان
--) همين مدخل، سر در قيامت
سر مشركان
٢٦. مشركان و نزديك كردن سرهاى خود به يكديگر، براى نجوا كردن باهم و توطئه عليه پيامبر صلى الله عليه و آله:
أَلا إِنَّهُمْ يَثْنُونَ صُدُورَهُمْ لِيَسْتَخْفُوا مِنْهُ أَلا حِينَ يَسْتَغْشُونَ ثِيابَهُمْ يَعْلَمُ ما يُسِرُّونَ وَ ما يُعْلِنُونَ إِنَّهُ عَلِيمٌ بِذاتِ الصُّدُورِ. [١]
هود (١١) ٥
٢٧. مشركان و نزديك كردن سرها و سينههاى خود به يكديگر و نجوا كردن باهم، جهت مخالفت با پيامبر صلى الله عليه و آله و نشنيدن قرآن:
أَلا إِنَّهُمْ يَثْنُونَ صُدُورَهُمْ لِيَسْتَخْفُوا مِنْهُ أَلا حِينَ يَسْتَغْشُونَ ثِيابَهُمْ يَعْلَمُ ما يُسِرُّونَ وَ ما يُعْلِنُونَ إِنَّهُ عَلِيمٌ بِذاتِ الصُّدُورِ.
هود (١١) ٥
نيز--) همين مدخل، سر در قيامت
سر هارون عليه السلام
٢٨. بازخواست موسى عليه السلام از هارون عليه السلام، با كشيدن سر او، در پى انحراف بنىاسرائيل به گوسالهپرستى:
وَ لَمَّا رَجَعَ مُوسى إِلى قَوْمِهِ غَضْبانَ أَسِفاً قالَ بِئْسَما خَلَفْتُمُونِي مِنْ بَعْدِي ... وَ أَخَذَ بِرَأْسِ أَخِيهِ يَجُرُّهُ إِلَيْهِ ....
اعراف (٧) ١٥٠
قالَ يَا بْنَ أُمَّ لا تَأْخُذْ بِلِحْيَتِي وَ لا بِرَأْسِي ....
طه (٢٠) ٩٤
ضربه بر سر
--) همين مدخل، سر كافران
عذاب سر
--) همين مدخل، سر در قيامت
مسح سر
٢٩. مسح قسمتى از سر، از واجبات وضو:
يا أَيُّهَا الَّذِينَ آمَنُوا إِذا قُمْتُمْ إِلَى الصَّلاةِ فَاغْسِلُوا وُجُوهَكُمْ وَ أَيْدِيَكُمْ إِلَى الْمَرافِقِ وَ امْسَحُوا بِرُؤُسِكُمْ ... [٢]
مائده (٥) ٦
سِرّ
سِرّ، آنچه پوشيده و مكتوم گردد و جمع آن «اسرار» است. [٣] در اين مدخل از واژه «سِرّ» و مشتقّات آن و از سياق بعضى آيات استفاده شده است.
اهمّ عناوين: جلسه سرّى، حفظ سرّ، سرّ در قيامت، سرّ كارهاى خضر عليه السلام و سرّ محمّد صلى الله عليه و آله.
[١] . در تفسير اين آيه شريفه دو وجه آوردهاند: ١. مشركان به منظور مخالفت با دعوت پيامبر صلى الله عليه و آله گرد هم مىآمدند و سرها و سينهها را به منظور رازگويى مبهم نزديك ساخته، نقشه مىكشيدند؛ (مجمعالبيان، ج ٥-/ ٦، ص ٢١٦) ٢. مشركان مكّه با سينههاى خود به طرف عقب متمايل مىشدند و سرهاىشان را به زير مىانداختند تا خود را از شنيدن كتاب آسمانى پنهان بدارند تا وقتى كه قرآن خوانده مىشود به گوششان نخورد. (الميزان، ج ١٠، ص ١٤٧) برداشت مذكور بر اساس وجه اوّل است
[٢] . «باء» در «وامسحوا برءوسكم» تبعيضيّه است. (التّبيان، ج ٣، ص ٤٥١)
[٣] . المصباح، ج ١-/ ٢، ص ٢٧٣، «السّرّ»