أَ جَعَلْتُمْ سِقايَةَ الْحاجِّ وَ عِمارَةَ الْمَسْجِدِ الْحَرامِ كَمَنْ آمَنَ بِاللَّهِ وَ الْيَوْمِ الْآخِرِ وَ جاهَدَ فِي سَبِيلِ اللَّهِ لا يَسْتَوُونَ عِنْدَ اللَّهِ وَ اللَّهُ لا يَهْدِي الْقَوْمَ الظَّالِمِينَ.

توبه (٩) ١٩

٥. سقايت حاجيان، داراى ارزش برابر با ايمان و جهاد، از ديدگاه برخى از مؤمنان اهل مكّه:

توبه (٩) ١٩

٦. آب‌دهى حاجيان بدون ايمان به خداوند، فاقد ارزش و اعتبار:

توبه (٩) ١٩

٧. فضيلت آب‌دهى به حاجيان، در صورت ايمان داشتن به خداوند:

أَ جَعَلْتُمْ سِقايَةَ الْحاجِ‌ ... كَمَنْ آمَنَ بِاللَّهِ‌ ... لا يَسْتَوُونَ عِنْدَ اللَّهِ‌ ....

توبه (٩) ١٩

سقايت حجّاج در جاهليّت‌

٨. آب‌دهى به زائران كعبه، شغلى مهمّ و افتخارآميز در ميان مشركان جاهلى:

أَ جَعَلْتُمْ سِقايَةَ الْحاجِّ وَ عِمارَةَ الْمَسْجِدِ الْحَرامِ كَمَنْ آمَنَ بِاللَّهِ وَ الْيَوْمِ الْآخِرِ وَ جاهَدَ فِي سَبِيلِ اللَّهِ‌ ....

توبه (٩) ١٩

سقايت حجّاج و ايمان به آخرت‌

٩. فضيلت و برترى ايمان به آخرت، از آب‌دهى به حاجيان:

أَ جَعَلْتُمْ سِقايَةَ الْحاجِّ وَ عِمارَةَ الْمَسْجِدِ الْحَرامِ كَمَنْ آمَنَ بِاللَّهِ وَ الْيَوْمِ الْآخِرِ ... لا يَسْتَوُونَ عِنْدَ اللَّهِ‌ ....

توبه (٩) ١٩

سقايت حجّاج و ايمان به خدا

١٠. فضيلت و برترى ايمان به خدا، از آب‌دهى به حاجيان:

أَ جَعَلْتُمْ سِقايَةَ الْحاجِّ وَ عِمارَةَ الْمَسْجِدِ الْحَرامِ‌

[١] . بر اساس شأن نزول، آيه مزبور در مورد مشاجره عبّاس بن عبدالمطلب و طلحة بن شيبه است. عبّاس مى‌گفت: سقايت حاجيان به دست من است و طلحه مى‌گفت: من صاحب كعبه و كليددار آن هستم. على عليه السلام فرمود: چه مى‌گوييد؟! و بعض فضايل خود را بيان كرد. سپس آيه نازل شد. (مجمع‌البيان، ج ٥-/ ٦، ص ٢٣؛ الكشاف، ج ٢، ص ٢٥٧)

[٢] . در يك طرف آيه شريفه، مقابله «سقايةالحاج» بدون هيچ قيد زايدى آمده و در سوى ديگر آن، ايمان به خدا و روز جزا و جهاد در راه خدا با قيد ايمان قرار گرفته، اين خود به خود مى‌رساند كه منظور از سقايت در آيه، سقايت بدون ايمان است. (الميزان، ج ٩، ص ٢٠٤)