فرهنگ قرآن - مرکز فرهنگ و معارف قرآن - الصفحة ٥٩ - تلاوت قرآن
٢٧. سجده براى خدا، از اعمال خير:
لَيْسُوا سَواءً مِنْ أَهْلِ الْكِتابِ أُمَّةٌ قائِمَةٌ يَتْلُونَ آياتِ اللَّهِ آناءَ اللَّيْلِ وَ هُمْ يَسْجُدُونَ وَ ما يَفْعَلُوا مِنْ خَيْرٍ فَلَنْ يُكْفَرُوهُ وَ اللَّهُ عَلِيمٌ بِالْمُتَّقِينَ.
آلعمران (٣) ١١٣ و ١١٥
دعوت به سجده
--) همين مدخل، مشركان و سجده
ذكر سجده
٢٨. مطلوبيّت ذكر و تسبيح خدا، همراه با خضوع و سجده:
قُلْ آمِنُوا بِهِ أَوْ لا تُؤْمِنُوا إِنَّ الَّذِينَ أُوتُوا الْعِلْمَ مِنْ قَبْلِهِ إِذا يُتْلى عَلَيْهِمْ يَخِرُّونَ لِلْأَذْقانِ سُجَّداً وَ يَقُولُونَ سُبْحانَ رَبِّنا إِنْ كانَ وَعْدُ رَبِّنا لَمَفْعُولًا.
اسراء (١٧) ١٠٧ و ١٠٨
إِنَّما يُؤْمِنُ بِآياتِنَا الَّذِينَ إِذا ذُكِّرُوا بِها خَرُّوا سُجَّداً وَ سَبَّحُوا بِحَمْدِ رَبِّهِمْ وَ هُمْ لا يَسْتَكْبِرُونَ.
سجده (٣٢) ١٥
٢٩. تسبيح خدا، ذكر سجده در نماز:
سَبِّحِ اسْمَ رَبِّكَ الْأَعْلَى. [١]
اعلى (٨٧) ١
زمينههاى سجده
١. ايمان
٣٠. ايمان به خدا، باعث سجده و فروتنى در برابر او:
وَ أُلْقِيَ السَّحَرَةُ ساجِدِينَ قالُوا آمَنَّا بِرَبِّ الْعالَمِينَ رَبِّ مُوسى وَ هارُونَ.
اعراف (٧) ١٢٠-/ ١٢٢
فَأُلْقِيَ السَّحَرَةُ سُجَّداً قالُوا آمَنَّا بِرَبِّ هارُونَ وَ مُوسى.
طه (٢٠) ٧٠
فَأُلْقِيَ السَّحَرَةُ ساجِدِينَ قالُوا آمَنَّا بِرَبِّ الْعالَمِينَ.
شعراء (٢٦) ٤٦ و ٤٧
٢. ترس از خدا
٣١. ترس از پروردگار، زمينه خضوع و سجده براى خدا:
وَ لِلَّهِ يَسْجُدُ ما فِي السَّماواتِ وَ ما فِي الْأَرْضِ مِنْ دابَّةٍ وَ الْمَلائِكَةُ وَ هُمْ لا يَسْتَكْبِرُونَ يَخافُونَ رَبَّهُمْ مِنْ فَوْقِهِمْ وَ يَفْعَلُونَ ما يُؤْمَرُونَ.
نحل (١٦) ٤٩ و ٥٠
٣. تقرّب
٣٢. مقرّب بودن در درگاه خدا، عامل سجده و خضوع در برابر او:
إِنَّ الَّذِينَ عِنْدَ رَبِّكَ لا يَسْتَكْبِرُونَ عَنْ عِبادَتِهِ وَ يُسَبِّحُونَهُ وَ لَهُ يَسْجُدُونَ.
اعراف (٧) ٢٠٦
٤. تلاوت آيات
٣٣. تلاوت آيات الهى، زمينهساز سجده در برابر خدا:
أُولئِكَ الَّذِينَ أَنْعَمَ اللَّهُ عَلَيْهِمْ مِنَ النَّبِيِّينَ مِنْ ذُرِّيَّةِ آدَمَ وَ مِمَّنْ حَمَلْنا مَعَ نُوحٍ وَ مِنْ ذُرِّيَّةِ إِبْراهِيمَ وَ إِسْرائِيلَ وَ مِمَّنْ هَدَيْنا وَ اجْتَبَيْنا إِذا تُتْلى عَلَيْهِمْ آياتُ الرَّحْمنِ خَرُّوا سُجَّداً وَ بُكِيًّا. [٢]
مريم (١٩) ٥٨
٥. تلاوت قرآن
٣٤. تلاوت قرآن براى انسان، زمينهساز روحيّه خضوع و سجود، در مقابل خدا:
... وَ مِمَّنْ هَدَيْنا وَ اجْتَبَيْنا إِذا تُتْلى عَلَيْهِمْ آياتُ
[١] . در روايت است وقتى آيه ياد شده نازل شد، رسولخدا صلى الله عليه و آله فرمود: آن را در سجدههاى خود قرار دهيد. (تفسير نورالثقلين، ج ٥، ص ٥٥٤، ح ١٣؛ الدرالمنثور، ج ٨، ص ٤٨١)
[٢] . بنا بر اينكه مقصود از «آيات الرّحمن» آيات كتابهاىآسمانى باشد. (روحالمعانى، ج ٩، جزء ١٦، ص ١٥٨)