فرهنگ قرآن - مرکز فرهنگ و معارف قرآن - الصفحة ٤٨ - طلوع ستاره
ستاره در قيامت
١٥. تاريك و بىفروغ شدن ستاره، در آستانه قيامت:
فَإِذَا النُّجُومُ طُمِسَتْ. [١]
مرسلات (٧٧) ٨
وَ إِذَا النُّجُومُ انْكَدَرَتْ.
تكوير (٨١) ٢
١٦. تغيّر و دگرگونى ستارگان، هنگام برپايى قيامت:
وَ إِذَا النُّجُومُ انْكَدَرَتْ. [٢]
تكوير (٨١) ٢
١٧. سقوط ستارگان، در آستانه قيامت:
وَ إِذَا النُّجُومُ انْكَدَرَتْ. [٣]
تكوير (٨١) ٢
١٨. پراكنده شدن ستارگان، در آستانه قيامت:
وَ إِذَا الْكَواكِبُ انْتَثَرَتْ. [٤]
انفطار (٨٢) ٢
سجده ستارگان
١٩. سجده و فرمانبرى ستاره، در پيشگاه خداوند:
أَ لَمْ تَرَ أَنَّ اللَّهَ يَسْجُدُ لَهُ مَنْ فِي السَّماواتِ ... وَ النُّجُومُ ....
حج (٢٢) ١٨
وَ النَّجْمُ وَ الشَّجَرُ يَسْجُدانِ.
الرّحمن (٥٥) ٦
٢٠. رؤياى يوسف عليه السلام، مبنى بر سجده كردن يازده ستاره، خورشيد و ماه، در پيشگاه وى:
إِذْ قالَ يُوسُفُ لِأَبِيهِ يا أَبَتِ إِنِّي رَأَيْتُ أَحَدَ عَشَرَ كَوْكَباً وَ الشَّمْسَ وَ الْقَمَرَ رَأَيْتُهُمْ لِي ساجِدِينَ.
يوسف (١٢) ٤
سوگند به ستاره
٢١. سوگند خدا، به ستاره پديدارشونده، در شب:
... وَ الطَّارِقِ وَ ما أَدْراكَ مَا الطَّارِقُ النَّجْمُ الثَّاقِبُ.
طارق (٨٦) ١-/ ٣
٢٢. سوگند خدا به ستاره، به هنگام غروب آن:
وَ النَّجْمِ إِذا هَوى.
نجم (٥٣) ١
٢٣. سوگند مؤكّد خداوند، به افول و غروب ستارگان:
فَلا أُقْسِمُ بِمَواقِعِ النُّجُومِ. [٥]
واقعه (٥٦) ٧٥
٢٤. سوگند خداوند، به مرتفعترين ستارهها:
... وَ الطَّارِقِ وَ ما أَدْراكَ مَا الطَّارِقُ النَّجْمُ الثَّاقِبُ. [٦]
طارق (٨٦) ١-/ ٣
طلوع ستاره
٢٥. طلوع ستاره در شب تاريك، موجب روشنايى زمين:
فَلَمَّا جَنَّ عَلَيْهِ اللَّيْلُ رَأى كَوْكَباً ....
انعام (٦) ٧٦
... وَ الطَّارِقِ وَ ما أَدْراكَ مَا الطَّارِقُ النَّجْمُ الثَّاقِبُ. [٧]
طارق (٨٦) ١-/ ٣
[١] . «طمس» به معناى ذهاب و زوال نور است. (مفردات، ص ٥٢٤، «طمس»؛ مجمعالبيان، ج ٩-/ ١٠، ص ٦٢٩؛ تفسير التحريروالتنوير، ج ١٤، جزء ٢٩، ص ٤٢٤)
[٢] . بر اين اساس كه «انكدرت» به معناى «تغيّر» باشد. (مفردات، ص ٧٠٤، «كدر»؛ مجمعالبيان، ج ٩-/ ١٠، ص ٦٧٣؛ روحالمعانى، ج ١٦، جزء ٣٠، ص ٨٩)
[٣] . بر اين مبنا كه مراد از «انكدرت»، سقوط نجوم باشد. (مجمعالبيان، ج ٩-/ ١٠، ص ٦٧٣؛ روحالمعانى، ج ١٦، جزء ٣٠، ص ٨٨)
[٤] . «انتثار» به معناى تفرّق يا پاشيده شدن است. (مفردات، ص ٧٩٠، «نثر»)
[٥] . بنا بر اينكه «مواقع» جمع «موقع»، مصدر ميمى و به معناى سقوط و غروب باشد. (مفردات، ص ٨٨٠، «وقع»؛ روحالمعانى، ج ١٥، جزء ٢٧، ص ٢٣٣؛ تفسير التحريروالتنوير، ج ١٣، جزء ٢٧، ص ٣٣٠-/ ٣٣١)
[٦] . «نجم ثاقب» يعنى ستارهاى كه جايگاه آن، رفيعتر از ديگر ستارگان است. (مجمعالبيان، ج ٩-/ ١٠، ص ٧١٤؛ روحالمعانى، ج ١٦، جزء ٣٠، ص ١٧٠)
[٧] . بر اين اساس كه منظور از «النّجم الثّاقب» عموم ستارگان باشد. (مجمعالبيان، ج ٩-/ ١٠، ص ٧١٤)