فرهنگ قرآن - مرکز فرهنگ و معارف قرآن - الصفحة ٤٧٣ - از اهلكتاب
نيز
--)
الرّحمن (٥٥) ١٨ و ٢١ و ٢٣ و ٢٥ و ٢٨ و ٣٠ و ٣٢ و ٣٤ و ٣٦ و ٣٨ و ٤٠ و ٤٢ و ٤٥ و ٤٧ و ٤٩ و ٥٥ و ٥٧ و ٥٩ و ٦١ و ٦٣ و ٦٥ و ٦٧ و ٦٩ و ٧١ و ٧٣ و ٧٥ و ٧٧
١١٠٢. پندار انسان مبنى بر نظارت نكردن كسى بر او، مورد سؤال انكارى خدا از وى:
لَقَدْ خَلَقْنَا الْإِنْسانَ فِي كَبَدٍ أَ يَحْسَبُ أَنْ لَمْ يَرَهُ أَحَدٌ.
بلد (٩٠) ٤ و ٧
١١٠٣. هدايت انسان به راه خير و شر، مورد پرسش خدا براى اقرار او به نقش خدا:
لَقَدْ خَلَقْنَا الْإِنْسانَ فِي كَبَدٍ أَ لَمْ نَجْعَلْ لَهُ عَيْنَيْنِ وَ لِساناً وَ شَفَتَيْنِ وَ هَدَيْناهُ النَّجْدَيْنِ.
بلد (٩٠) ٤ و ٨-/ ١٠
١١٠٤. سؤال انكارى و توبيخى خدا از انسانها، درباره پذيرش ولايت ابليس و جنود وى، با وجود عداوت آنها:
... إِلَّا إِبْلِيسَ ... أَ فَتَتَّخِذُونَهُ وَ ذُرِّيَّتَهُ أَوْلِياءَ مِنْ دُونِي وَ هُمْ لَكُمْ عَدُوٌّ ... [١]
كهف (١٨) ٥٠
١١٠٥. تذكّر و پندآموزى از آيات آسان و روشن قرآن، پرسش خدا از انسانها براى تشويق آنان:
وَ لَقَدْ يَسَّرْنَا الْقُرْآنَ لِلذِّكْرِ فَهَلْ مِنْ مُدَّكِرٍ وَ لَقَدْ يَسَّرْنَا الْقُرْآنَ لِلذِّكْرِ فَهَلْ مِنْ مُدَّكِرٍ وَ لَقَدْ يَسَّرْنَا الْقُرْآنَ لِلذِّكْرِ فَهَلْ مِنْ مُدَّكِرٍ وَ لَقَدْ يَسَّرْنَا الْقُرْآنَ لِلذِّكْرِ فَهَلْ مِنْ مُدَّكِرٍ.
قمر (٥٤) ١٧ و ٢٢ و ٣٢ و ٤٠
١١٠٦. توفان نوح و ثبت آن در تاريخ، مورد پرسش خدا براى تشويق آدميان به عبرتآموزى:
كَذَّبَتْ قَبْلَهُمْ قَوْمُ نُوحٍ فَكَذَّبُوا عَبْدَنا وَ قالُوا مَجْنُونٌ وَ ازْدُجِرَ فَفَتَحْنا أَبْوابَ السَّماءِ بِماءٍ مُنْهَمِرٍ وَ فَجَّرْنَا الْأَرْضَ عُيُوناً فَالْتَقَى الْماءُ عَلى أَمْرٍ قَدْ قُدِرَ وَ حَمَلْناهُ عَلى ذاتِ أَلْواحٍ وَ دُسُرٍ تَجْرِي بِأَعْيُنِنا جَزاءً لِمَنْ كانَ كُفِرَ وَ لَقَدْ تَرَكْناها آيَةً فَهَلْ مِنْ مُدَّكِرٍ.
قمر (٥٤) ٩ و ١١-/ ١٥
١١٠٧. خداوند با عنوان بهترين داور و حاكم، مورد پرسش تقريرى خدا از انسانها:
أَ لَيْسَ اللَّهُ بِأَحْكَمِ الْحاكِمِينَ.
تين (٩٥) ٨
١١٠٨. حيات و آبادانى زمين از سوى خدا، مورد پرسش تعجّببرانگيز براى او:
فَانْظُرْ إِلى آثارِ رَحْمَتِ اللَّهِ كَيْفَ يُحْيِ الْأَرْضَ بَعْدَ مَوْتِها إِنَّ ذلِكَ لَمُحْيِ الْمَوْتى وَ هُوَ عَلى كُلِّ شَيْءٍ قَدِيرٌ.
ر و م (٣٠) ٥٠
١١٠٩. قرار گرفتن زمين براى در بر گرفتن انسانهاى مرده و زنده، پرسش خدا براى اعتراف تمام انسانها به قدرت مطلق او:
أَ لَمْ نَجْعَلِ الْأَرْضَ كِفاتاً أَحْياءً وَ أَمْواتاً.
مرسلات (٧٧) ٢٥ و ٢٦
١١١٠. پديد آوردن زمين براى آسايش انسان، پرسش خدا براى توجه به نعمتها و آيات او:
أَ لَمْ نَجْعَلِ الْأَرْضَ مِهاداً.
نبأ (٧٨) ٦
١١- ٣١. از اهلكتاب
١١١١. كفرورزى اهلكتاب به آيات خدا (قرآن و نبوّت محمّد صلى الله عليه و آله) با وجود آگاه و گواه بودن بر آنها، مورد پرسش نكوهشآميز خدا:
يا أَهْلَ الْكِتابِ لِمَ تَكْفُرُونَ بِآياتِ اللَّهِ وَ أَنْتُمْ تَشْهَدُونَ.
آلعمران (٣) ٧٠
[١] . «همزه» در «أفتتّخذونه» براى انكار است. (الكشاف، ج ٢، ص ٧٢٧؛ اعرابالقرآن، محيىالدين درويش، ج ٥، ص ٦١٨)