فرهنگ قرآن - مرکز فرهنگ و معارف قرآن - الصفحة ٢٠٥ - سرور قارون
مِنَ اللَّهِ وَ فَضْلٍ وَ أَنَّ اللَّهَ لا يُضِيعُ أَجْرَ الْمُؤْمِنِينَ. [١]
آلعمران (٣) ١٦٩-/ ١٧١
سرور عبادالرّحمان
٤٥. بندگان خدا، خواهان سرور از خداوند، در پرتو اعطاى همسران و فرزندان صالح به آنان:
وَ عِبادُ الرَّحْمنِ ... وَ الَّذِينَ يَقُولُونَ رَبَّنا هَبْ لَنا مِنْ أَزْواجِنا وَ ذُرِّيَّاتِنا قُرَّةَ أَعْيُنٍ ... [٢]
فرقان (٢٥) ٦٣ و ٧٤
سرور غافلان
٤٦. عذاب ناگهانى غافلان از ياد خداوند، در اوج سرور و سرمستى آنان:
فَلَمَّا نَسُوا ما ذُكِّرُوا بِهِ فَتَحْنا عَلَيْهِمْ أَبْوابَ كُلِّ شَيْءٍ حَتَّى إِذا فَرِحُوا بِما أُوتُوا أَخَذْناهُمْ بَغْتَةً ....
انعام (٦) ٤٤
٤٧. سرور غافلان از ياد خدا، در پى بهرهمندى از نعمتهاى خدادادى:
فَلَمَّا نَسُوا ما ذُكِّرُوا بِهِ فَتَحْنا عَلَيْهِمْ أَبْوابَ كُلِّ شَيْءٍ حَتَّى إِذا فَرِحُوا بِما أُوتُوا ....
انعام (٦) ٤٤
سرور فرستادگان بلقيس
٤٨. شادمانى فرستادگان بلقيس، از اعطاى هديه خويش به سليمان عليه السلام:
وَ إِنِّي مُرْسِلَةٌ إِلَيْهِمْ بِهَدِيَّةٍ ... فَلَمَّا جاءَ سُلَيْمانَ قالَ ... بَلْ أَنْتُمْ بِهَدِيَّتِكُمْ تَفْرَحُونَ.
نمل (٢٧) ٣٥ و ٣٦
٤٩. سرزنش فرستادگان بلقيس از سوى سليمان عليه السلام، به سبب شادمانى براى هديه خويش:
فَلَمَّا جاءَ سُلَيْمانَ قالَ ... بَلْ أَنْتُمْ بِهَدِيَّتِكُمْ تَفْرَحُونَ. [٣]
نمل (٢٧) ٣٦
سرور فرعونيان
٥٠. فرعونيان، غرق در نعمتها و سرور:
وَ لَقَدْ فَتَنَّا قَبْلَهُمْ قَوْمَ فِرْعَوْنَ ... وَ نَعْمَةٍ كانُوا فِيها فاكِهِينَ. [٤]
دخان (٤٤) ١٧ و ٢٧
سرور قارون
٥١. شادمانى مغرورانه قارون، به سبب ثروت افسانهاى خويش:
إِنَّ قارُونَ ... وَ آتَيْناهُ مِنَ الْكُنُوزِ ما إِنَّ مَفاتِحَهُ لَتَنُوأُ بِالْعُصْبَةِ أُولِي الْقُوَّةِ إِذْ قالَ لَهُ قَوْمُهُ لا تَفْرَحْ إِنَّ اللَّهَ لا يُحِبُّ الْفَرِحِينَ.
قصص (٢٨) ٧٦
٥٢. موقّت و زودگذر بودن سرور و شادى قارون:
إِنَّ قارُونَ كانَ مِنْ قَوْمِ مُوسى فَبَغى عَلَيْهِمْ وَ آتَيْناهُ مِنَ الْكُنُوزِ ما إِنَّ مَفاتِحَهُ لَتَنُوأُ بِالْعُصْبَةِ أُولِي الْقُوَّةِ إِذْ قالَ لَهُ قَوْمُهُ لا تَفْرَحْ إِنَّ اللَّهَ لا يُحِبُّ الْفَرِحِينَ فَخَسَفْنا بِهِ وَ بِدارِهِ الْأَرْضَ فَما كانَ لَهُ مِنْ فِئَةٍ يَنْصُرُونَهُ مِنْ دُونِ اللَّهِ وَ ما كانَ مِنَ المُنْتَصِرِينَ.
قصص (٢٨) ٧٦ و ٨١
[١] . «استبشار» به معناى شادمانى بر اثر دريافت بشارت است. (مفردات، ص ١٢٥، «بشر»)
[٢] . به كسى كه مايه مسرّت آدمى است نور چشم و «قرّةعين» گفته مىشود. (مفردات، ص ٦٦٣، «قرّ») وقتى مىگويند: «فلان قرّت عينه» معنايش اين است كه فلانى خوشحال و مسرور شد
[٣] . جمله «بل أنتم بهديتكم تفرحون» براى سرزنش فرستادگان بلقيس و شادمانى آنان از هديه خود است. (الميزان، ج ١٥، ص ٣٦١)
[٤] . مراد از اسم «كان» به قرينه آيات قبل، فرعونيان است