وَ أَعِدُّوا لَهُمْ مَا اسْتَطَعْتُمْ مِنْ قُوَّةٍ وَ مِنْ رِباطِ الْخَيْلِ تُرْهِبُونَ بِهِ عَدُوَّ اللَّهِ وَ عَدُوَّكُمْ وَ آخَرِينَ مِنْ دُونِهِمْ لا تَعْلَمُونَهُمُ اللَّهُ يَعْلَمُهُمْ وَ ما تُنْفِقُوا مِنْ شَيْ‌ءٍ فِي سَبِيلِ اللَّهِ يُوَفَّ إِلَيْكُمْ وَ أَنْتُمْ لا تُظْلَمُونَ.

انفال (٨) ٦٠

وَ عَلَّمْناهُ صَنْعَةَ لَبُوسٍ لَكُمْ لِتُحْصِنَكُمْ مِنْ بَأْسِكُمْ فَهَلْ أَنْتُمْ شاكِرُونَ.

انبياء (٢١) ٨٠

١٩. دستيابى به صيد حيوانات (وحشى)، با سلاح:

يا أَيُّهَا الَّذِينَ آمَنُوا لَيَبْلُوَنَّكُمُ اللَّهُ بِشَيْ‌ءٍ مِنَ الصَّيْدِ تَنالُهُ أَيْدِيكُمْ وَ رِماحُكُمْ لِيَعْلَمَ اللَّهُ مَنْ يَخافُهُ بِالْغَيْبِ فَمَنِ اعْتَدى‌ بَعْدَ ذلِكَ فَلَهُ عَذابٌ أَلِيمٌ.

مائده (٥) ٩٤

٢٠. نقش سلاح، در القاى ترس و هراس در دشمن:

انفال (٨) ٦٠

سلام/ اسماوصفات‌

سلام، اسم و صفت الهى به معناى سلامت از عيوب و آفات است؛ يعنى ذات احديّت از جميع نقصها و عيوب سالم و مبرّا است. [١] اين اسم به صورت‌ «مصدرى» يك بار در مورد خداوند به كار رفته است:

... هُوَ الْمَلِكُ الْقُدُّوسُ السَّلامُ‌ ....

حشر (٥٩) ٢٣

سلام‌

--) تحيّت‌

سلام بن ابى‌الحقيق‌

--) ابورافع نَضَرى‌

سلام بن مشكم‌

سلام بن مشكم، از رؤساى يهود بنى‌نضير در مدينه است. [٢] بنا به نقل برخى مفسّران، آيه ٨٩ بقره (٢) در شأن آن دسته از يهود، از جمله سلام نازل شد كه به رغم آگاهى‌ [از طريق كتابهاى آسمانى خود] از نشانه‌هاى پيغمبر آخرالزّمان و مطابقت آنها با پيامبراكرم صلى الله عليه و آله به آن حضرت كفر ورزيدند. [٣] نيز آيه ٣٠ توبه (٩) درباره وى و تنى چند از يهود نازل شد كه به گمان باطل خود، عزير را پسر خدا مى‌دانستند. [٤]

[١] . شرح اسماء اللّه الحسنى‌، عبدالكريم النّيشابورى القشيرى، ص ١٤٨

[٢] . تاريخ يعقوبى، ج ٢، ص ٦٦؛ تاريخ طبرى، ج ٢، ص ١٧٥؛ عيون‌الأثر، ج ١، ص ٣٨٩؛ سبل الهدى‌، ج ٤، ص ١٧٤؛ البداية و النّهايه، ج ٣، ص ٤١٦

[٣] . جامع‌البيان، ج ١، جزء ١، ص ٥٧٨؛ مجمع‌البيان، ج ١-/ ٢، ص ٣١٠؛ تفسير ابن‌كثير، ج ١، ص ١٢٩؛ الدرالمنثور، ج ١، ص ٢١٧

[٤] . جامع‌البيان، ج ٦، جزء ١٠، ص ١٤٢؛ التّبيان، ج ٥، ص ٢٠٥؛ مجمع‌البيان، ج ٥-/ ٦، ص ٣٦؛ الدرالمنثور، ج ٤، ص ١٧١