تشریح المطالب؛ شرح فارسی بر مکاسب - ذهنی تهرانی، سید محمد جواد - الصفحة ١٢٠٥ - نصوص وارد در مقام بحث و سنجيدن آنها با قاعده احتياط

امام عليه السّلام فرمودند: بلى آنرا قبول كن.

عرض كردم: با آن به حجّ بروم.

حضرت فرمودند: بلى با آن حجّ بجاى آور.

شرح مطلوب‌

قوله: عدم وجوب الاحتياط مطلقا: چه اطراف شبهه مال ظلمه بوده و چه غير آن باشد.

قوله: كما عليه شر ذمّة: ضمير در « عليه » به عدم وجوب احتياط راجع بوده و كلمه « شر ذمّة» يعنى قليلى.

قوله: متأخّرى المتأخّرين: مانند محقّق اردبيلى و صاحب مدارك و صاحب ذخيره و صاحب رياض و فاضل قمّى رحمة اللّه عليهم.

قوله: فهو على طرف النّقيض الخ: ضمير « هو » به كون المستند هاتين الرّوايتين راجع است.

قوله: صحيحة ابى ولّاد: اين روايت را مرحوم صاحب وسائل در ج (١٢) ص (١٥٦) باين شرح نقل فرموده:

محمّد بن الحسن، باسنادش، از حسن بن محبوب، از ابى ولّاد قال.

قلت لابى عبد اللّه عليه السّلام: ما ترى فى رجل يلى اعمال السّلطان ليس له مكسب الّا من اعمالهم و انا امّر به فانزل عليه الخ.

قوله: كون المال المذكور من الخراج و المقاسمه: خراج مالياتى است كه سلاطين جور بر مزارع و درختان ميوه بسته و بجاى گرفتن از نفس مزرعه و ميوه درختان معادلش پول آنرا اخذ مى‌نمايند و مقاسمه عبارتست از مالياتى كه از نفس مزارع و ميوه درختان گرفته مى‌شود.

قوله: من صلب مال السّلطان: كلمه « صلب » ينى اصل.

قوله: حلّه لغير المالك: مقصود از « مالك » مغصوب منه مى‌باشد.

قوله: و لا اختصاص له: ضمير در « له » به حلّ المال المأخوذ راجع است.

قوله: فى مصحّحة ابى المعزى: اين روايت را مرحوم صاحب وسائل در ج (١٢)