تشریح المطالب؛ شرح فارسی بر مکاسب - ذهنی تهرانی، سید محمد جواد - الصفحة ١٠٠٤ - مسوغ و مجوز براى قبول ولايت از طرف جائر
ابى عبد اللّه عليه السّلام نقل مىنمايد بر اينحكم دلالت مىكند حديث آنستكه:
اگر كسى امرى از امور مردم را بعهده گرفت پس بعدالت بين ايشان عمل نمود و درب را بروى مردم گشاده و ستر و حاجب را برداشته و در امور و كارهاى آنها نگريسته و رسيدهگى نمايد بر خداوند متعال واجب و لازمست خوف و وحشت او را روز قيامت برطرف كرده و وى را به بهشت داخل نمايد.
و همچنين روايت زياد بن ابى سلمه، از ابى الحسن موسى بن جعفر عليهما السّلام، حضرت فرمودند:
يا زياد اگر از بلندى و جاى مرتفعى پرت شده و تمام بدن من قطعهقطعه شود محبوبتر است نزد من از اينكه براى يكى از اين ظلمه متولّى كارى شده يا قدم روى فرشى يكى از آنها قرار دهم مگر براى يك چيز.
راوى مىگويد:
عرض كردم: فدايت شوم آن يك چيز را نمىدانم، چيست؟
حضرت فرمودند: آن عبارتست از برطرف كردن ناراحتى از مؤمن يا آزاد كردن اسيرى از مؤمنين يا پرداختن قرض او.
و نيز روايت على بن يقطين، در اين حديث آمده است:
خداوند متعال با هرسلطانى كسى را دارد كه بواسطهاش از اولياء و دوستانش دفع شرّ مىنمايد.
مرحوم صدوق مىفرمايند:
و در حديث ديگر آمده:
ايشان آزادشدهگان حقتعالى از آتش جهنّم مىباشند.
و نيز فرموده:
امام صادق عليه السّلام مىفرمايند:
كفّاره عمل نمودن براى سلطان جائر اينستكه حوائج و نيازمنديهاى برادران ايمانى را برآورده نمايند.
و از كتاب مقنع صدوق عليه الرّحمه اين روايت منقولست:
از حضرت ابا عبد اللّه عليه السّلام راجع بمردى كه محبّ آل محمّد