تشریح المطالب؛ شرح فارسی بر مکاسب - ذهنی تهرانی، سید محمد جواد - الصفحة ١١٣٦ - تحقيق مرحوم مصنف در مسئله اخذ اجرت بر واجبات

قوله: على انّه له ان يأخذ شيئا: ضمير در « له » به وصىّ راجع است.

قوله: فى تعيينه: يعنى تعيين شيئ.

قوله: حملا للاخبار على ذلك: مشار اليه « ذلك » اجرة المثل مى‌باشد.

قوله: و لانّه اذا فرض احترام عمله: ضمير در « لانّه » بمعناى « شأن » مى‌باشد و ضمير مجرورى در « عمله » به وصىّ برمى‌گردد.

قوله: الى خروجها عمّا نحن فيه: مقصود از مسئله ما نحن فيه حرمت اخذ اجرت بر واجبات مى‌باشد.

قوله: بعوض المبذول: مقصود از « مبذول » مالى است كه باذل داده همچون نان يا آب.

قوله: لا باجرة البذل: مقصود از « بذل » عملى است كه باذل انجام مى‌دهد.

قوله: بعوض ارضاع اللّباء: كلمه « لباء » بكسر لام و فتح باء اوّلين شير زن را گويند كه بطفل مى‌دهد و باصطلاح آغوز نام دارد.

قوله: مع وجوبه عليها: ضمير در « وجوبه » به ارضاع اللّباء و در « عليها » به الامّ المرضعه راجع است.

قوله: حياة الولد عليه: ضمير در « عليه » به لباء راجع است.

قوله: فهو امّا من قبيل الخ: ضمير « هو » به رجوع الامّ المرضعه بعوض ارضاع اللّباء عود مى‌كند.

قوله: فان ارضعنّ لكم‌ الخ: آيه (٦) از سوره طلاق.

قوله: فافهم: مرحوم مولانا در حاشيه مى‌فرمايند:

شايد امر به فهم اشاره باشد به ضعف توجيه دوّم و تقويت توجيه اوّل چه آنكه ظاهر آيه آنستكه اخذ اجرت در ارضاع مرضعه از باب معاوضه است نه آنكه حكم تعبّدى باشد بآن نحوى كه در اجرة وصىّ تقرير شد.

قوله: و ان كان كفائيّا: عطف است بر « اذا كان عينيّا تعيينيّا».

قوله: بفعل المستأجر عليه: مقصود از « مستأجر عليه» متعلّق اجاره است.

قوله: عنه و عن غيره: ضمائر مجرور به اجير راجعند.

قوله: و من هذا الباب: يعنى واجب كفائى كه اخذ اجرت بر انجامش جايز