از مدينه تا مدينه( مقتل) - ذهنی تهرانی، سید محمد جواد - الصفحة ٩٧١ - خطبه خواندن خطيب شامى در مسجد جامع و ذم شاه اولياء سلام الله عليه و به منبر رفتن حضرت سجاد عليه السلام و مفتضح نمودن آن حضرت رجس نجس يعنى يزيد پليد را

خيفى عقبىّ بدرىّ احدىّ شجرى مهاجرى من العرب سيّدها و من الوغى ليثها وارث المشعرين ابو السّبطين الحسن عليه السّلام و الحسين عليه السّلام ذاك جدّى على بن ابيطالب عليه السّلام‌

اى مردم اين يك جدّ ديگرم بود كه صفات و القاب و سمات او را گفتم امّا جدّه‌ام انا بن فاطمة الزّهراء انا بن سيّدة النّساء دختر بهترين خلق خدا

فلم يزل يقول انا انا حتى ضجّ النّاس بالبكاء و النّحيب لا ينقطع معرّفى خود مى‌كرد و متصل اشگ مردم جارى و ضجه‌ها بگريه و ناله بلند بود

فقرات زائد خطبه امام سجّاد عليه السّلام طبق روايت ابو مخنف در مقتل‌

در مقتل ابو مخنف برخى از فقرات زائد را اينطور نقل كرده كه امام فرمودند :

انا ابن صريع كربلا انا ابن من راحت انصاره تحت الثّرى انا ابن من ذبحت اطفاله من غير سوى انا ابن من اضرم الأعداء فى خيمته لظى انا ابن من اضحى صريعا بالتقى انا ابن من لا له غسل و لا كفن يرى انا ابن من رفعوا رأسه على القانا انا ابن من هتك حريمه از اين مقوله فرمايشات كرد و اشگ ريخت فلمّا سمعوا النّاس كلامه ضجّوا بالبكاء و النّحيب و علت الاصوات فى الجامع مردم كه اين عبارت دلسوز جگرگداز حضرت را شنيدند ضجّه و ناله آغاز نمودند صدا بگريه بلند كردند مسجد جامع پر از غلغله شد فخاف يزيد الفتنة يزيد پليد ترسيد كه مبادا فتنه و آشوب بپا شود رو كرد به مؤذّن و گفت برخيز اذان بگو و قطع كلام اين غلام بنما مؤذّن برخاست و گفت اللّه اكبر

امام عليه السّلام فرمود : كبّرت تكبيرا و عظّمت عظيما و قلت حقّا اى مؤذّن خدا را به بزرگى ياد كردى و حق گفتى .