از مدينه تا مدينه( مقتل) - ذهنی تهرانی، سید محمد جواد - الصفحة ٧٩٤ - عبور دادن اهل بيت از كنار قتلگاه

كى مونس شكسته‌دلان حال ما ببين‌

ما را غريب و بى‌كس و بى‌آشنا ببين‌

اولاد خويش را كه شفيعان محشرند

در ورطه عقوبت اهل جفا ببين‌

تنهاى كشته‌گان همه در خاك و خون نگر

سرهاى سروران همه برنيزه‌ها ببين‌

آن تن كه بود پرورشش در كنار تو

غلطان به خاك معركه كربلا ببين‌

بابا بنگر سوز دل و چشم پرآبم‌

از كوى تو عازم به سوى شام خرابم‌

نگذشته زمانى كه ز قتل تو ببستند

اين قوم جفاپيشه به زنجير و طنابم‌

اين يك زندم كعب نى آن سيلى بيداد

فرياد كه هرلحظه ز قومى به عذابم‌

بابا ز تو هرلحظه مراد بود سؤالى‌

از چيست كه اكنون ندهى هيچ جوابم‌

بردار سر از خاك كه اين قوم جفاجو

بردند ز سر معجر و از چهره نقابم‌