از مدينه تا مدينه( مقتل) - ذهنی تهرانی، سید محمد جواد - الصفحة ٧٩٣ - عبور دادن اهل بيت از كنار قتلگاه

بر حربگاه چون ره آن كاروان فتاد

شور نشور واهمه را در كمان فتاد

هرچند برتن شهداء چشم كار كرد

برزخم‌هاى كارى تير و سنان فتاد

ناگاه چشم دختر زهرا در آن ميان‌

برپيكر شريف امام زمان فتاد

بى‌اختيار نعره هذا حسين از او

سرزد چنانكه آتش او در جهان فتاد

پس با زبان پرگله آن بضعه رسول‌

رو در مدينه كرد كه يا ايّها الرّسول‌

اين كشته فتاده بهامون حسين توست‌

وين صيد دست و پا زده در خون حسين توست‌

اين ماهى فتاده به درياى خون كه هست‌

زخم از ستاره برتنش افزون حسين توست‌

اين خشگ لب فتاده ممنوع از فرات‌

كز خون او زمين شده جيحون حسين توست‌

اين شاه كم‌سپاه كه با خيل اشگ و آه‌

خرگاه از اين جهان زده بيرون حسين توست‌

پس روى در بقيع به زهرا خطاب كرد

مرغ هوا و ماهى دريا كباب كرد