است . ضمیر " هی " به عشاریه بر می‌گردد و ضمیر " ها " در لانها به‌ خماسیه در خمسه عشر بر می‌گردد . لازمه این بیان این است که عشاریه بسیطه‌ [ ، وقتی خماسیه به آن اضافه شود پانزده نگردد یا واحدهایش نابود شود که‌ همه اینها محال است ] . " ثم ان لم تکن خماسیه العشره مساویه للخماسیه المطلقه فلا تکون خماسیه‌ الا باشتراک الاسم ، فبالحری أن یتفهم معنی الخماسیه فیها بعد المشارکه فی‌ اللفظ ، وان کانت مساویه فتکون اذا الاحاد فی جمیعها متساویه والثنائیات‌ والثلاثیات ، فتکون أیضا صوره الثلاثیه موجوده فی الرباعیه ، لکن الثلاثیه‌ صوره لنوع طبیعی ، و الرباعیه کذلک ، فتکون الانواع الطبیعیه موجوده فیها أنواع امور اخری مخالفه . مثلا اذا کان عدد ما هو صوره للانسان ثم عدد آخر صوره للفرس اما أکثر منه و اما أقل ، فان کان أکثر منه کان نوع الانسان‌ موجودا فی الفرس و ان کان أقل منه کان نوع الفرس موجودا فی الانسان ، فیلزم أن تکون صوره أنواع قبل أنواع و صوره أنواع بعد أنواع اذا کانت‌ أشد ترکیبا منها و ان لم یأخذ ترکیب الانواع من ألانواع مأخذا غیر متناه . ثم کیف یکون عدد موجود له ترتیب ذاتی من الوحدانیه والثنائیه یذهب الی‌ غیر النهایه بالفعل وقد تبین استحاله هذا " . [ مطلب این عبارات را استاد قبلا بحث کرده‌اند ولی در اینجا شرح‌ نکرده‌اند ] .