نحو خاصی در قرمزی هست . و بنابراین بین قرمزی و سفیدی نهایت تباعد و اختلاف نیست . بین سیاهی و قرمزی هم چنین است . این حد وسطها ضد دو طرف شمرده نمی‌شوند ، اینها مخلوطی هستند از مغایرت و مشابهت . در باب‌ جبن و تهور و شجاعت هم همین اعتقاد را دارند و می‌گویند که تضاد میان‌ تهور و جبن است . اینها دو کیفیت نفسانی متضادند . اما شجاعت متوسط میان تهور و جبن است . یعنی چیزی از جبن در شجاعت وجود دارد و چیزی از تهور . لهذا نقطه مقابل شجاعت لا شجاعت است . یعنی شجاعت نقیض دارد اما ضد ندارد . لا شجاعت هم یا جبن است یا تهور . پس این نقض هم که در اینجا گفته‌اند که شجاعت دو ضد دارد ، یکی جبن و دیگری تهور ، درست‌ نیست . می‌گویند هر جا که افراط و تفریط و حد وسطی هست ، تضاد میان دو طرف افراط و تفریط است و حد وسط در واقع مخلوطی از دو طرف متضاد است‌ . اینهم یک مسأله . یک سلسله مسائل جزئی دیگر هم در باب تضاد هست که چون مهم نیست بدان‌ نمی‌پردا زیم . از هفته آینده به بحث مثل افلاطونی می‌رسیم که انشاءالله‌ بحث را ادامه می‌دهیم .