که داخل در اعداد است . اکثر میلش به اینست که یک داخل در اعداد نیست ، و عدد از دو شروع می‌شود ، نه از یک ، یک سازنده عدد است . چون‌ عدد از مقوله کثرت است و یک هم داخل در کثرت نیست ، بنابراین یک‌ داخل در عدد نیست . " ویقول : هو منقسم الی زوج و فرد ، فالعدد البسیط الاول اثنان ، والزوج البسیط الاول أربعه ، وهو المنقسم بمتساویین . ولم یجعل الاثنین‌ زوجا ، فانه لو انقسم لکان الی واحدین ، وکان الواحد داخلا فی العدد . ونحن ابتدأنا فی العدد من اثنین ، والزوج قسم من أقسامه . فکیف یکون‌ نفسه ؟ والفرد البسیط الاول ثلاثه " . عدد بر دو قسم است : زوج و فرد . اولین کثرت بسیط دو است . وقتی که‌ ما وحدت را داخل در عدد ندانیم و عدد را مساوی با کثرت بدانیم . بسیط ترین کثرتها عدد دو می‌شود . زوج یعنی چه ؟ زوج یعنی عددی که منقسم به دو عدد دیگر شود . روی این حساب بسیط ترین زوجها عدد چهار خواهد بود . اولین عدد روی این حساب اثنین است و اولین و بسیط ترین زوج چهار است . دو را زوج قرار نداده ، زیرا دو منقسم به دو عدد نمی‌شود ، وحدت از اعداد نیست . زوج قسمی از اقسام عدد است نه اینکه مقسم باشد . با این حساب‌ فرد بسیط اول و بسیط ترین فردها عدد سه خواهد بود . عدد دو نه زوج است و نه فرد ولی عدد هست . اولین فرد سه است و اولین زوج چهار است . " قال : وتتم القسمه بذلک ، ومارواءه فهو قسمه القسمه . فالاربعه هی‌ نهایه العدد ، وهی الکمال . وعن هذا کان یقسم بالرباعیه " لا ، وحق‌ الرباعیه التی هی تدبر أنفسنا ، التی هی أصل الکمال " و ماوراء ذلک فهو زوج الفرد ، وزوج الزوج ، وزوج الزوج والفرد " . تقسیم اولی اعداد به دو و سه و چهار تمام می‌شود ، دو عددی است که نه‌ فرد است ونه زوج ، سه اولین عدد فرد است و چهار اولین عدد زوج است . اعداد بعد در واقع مرکباتند . بنابراین نهایت اعداد اول عدد اربعه است‌ که او حد کمال