در بعضی نسخه‌ها بجای " حیزا علی حده " ، " جزءا علی حده " است ، که جزء نمی‌تواند معنی داشته باشد . اگر همان حیز باشد ، منظور این است‌ که سطح و خط هر یک حیزی جداگانه دارند ، حال آنکه از نظر شیخ سطح و خط حیزی جدای از حیز خود جسم ندارند . حیز یعنی مکانی که شی‌ء اشغال می‌کند . آنها چون سطح و خط را مبدأ جسم می‌دانستند و جسم را تشکیل شده از آنها ، برای سطح و خط حیز هم قائل بودند . اینکه گفته‌اند وحدت و هویت متلازمند یا مترادف ، منظور از هویت همان‌ وجود است .

پیدا شدن عدد از وحدت

راجع به اینکه عدد چگونه از وحدت انشاء می‌شود و پیدا می‌شود سه جور گفته‌اند : " أحدها علی وجه العددی . والثانی علی وجه العدد التعلیمی . والثالث‌ علی وجه التکرار . أما وجه العدد العددی فجعلوا الوحده فی أول الترتیب ،

فجعلوا الوحده مبدأ ، ثم الثانی ، ثم الثالث ، فرتبوا العدد علی توالی وحده وحده . وأما الثالث فجعلوا انشاء العدد بتکرار وحده بعینها لا باضافه اخری الیها " . ببینیم مقصود از عدد عددی و عدد تعلیمی چیست و چه فرقی با یکدیگر دارند ؟ آیا می‌خواهد فرقی بگذارد میان یک و دو و سه و چهار با یکم و دوم‌ و سوم و چهارم ؟ آیا یکی را عدد عددی نامیده و دیگری را عدد تعلیمی ؟ در یک جا می‌گوید : ثم الثنائیه ثم الثلاثیه و در جای دیگر می‌گوید : ثم‌ الثانی ثم الثالث . بنظر می‌رسد چنین باشد : در یک وجه که اسمش عدد العددی است ، وحدت اساسا مبدئیت ندارد بلکه خودش اولین عدد است . و از جنبه تعلیمی وحدت مبدئیت دارد . در کتاب شهرستانی هم خواندیم که‌ اینها گاهی وحدت و واحد را داخل در عدد دانسته‌اند و گاهی خارج از عدد . پس بنابر وجه عدد العددی وحدت