دانشنامه اميرالمؤمنين بر پايه قرآن، حديث و تاريخ - محمدی ری‌شهری، محمد - الصفحة ٢٧٥ - ٢/ ١١ ٢٧ مجموعهاى از عوامل دوستىزا

٥٤٩٠. امام على ٧: سه چيز موجب محبّت مى‌گردد: خوش‌خُلقى، نرم‌خويى، و فروتنى.

٥٤٩١. امام على ٧: جامه شرم و حيا بر تن كن، و وفادارى را زره خود بگير، و برادرى را پاس‌دار، و گفتگو با زنان را كم كن تا ارجمندى‌ات كامل شود.

٥٤٩٢. امام على ٧: با كم سخن گفتن، هيبتْ حاصل مى‌شود، و با انصاف، دوستانْ افزون مى‌شوند، و با بخشش، منزلتْ فزونى مى‌گيرد، و با فروتنى، نعمتْ كامل مى‌گردد، و با تحمّل رنج‌ها، سرورى واجب مى‌شود، و با روش عادلانه، دشمنْ مقهور مى‌شود، و با بردبارى در برابر نابخرد، ياران [تو] عليه او فزونى مى‌گيرند.

٥٤٩٣. امام على ٧: در هنگام بريدن برادرت از تو، خود را به پيوند با او وا دار و به گاهِ روى گردانى، لطف و مهربانى بورز و زمان بُخل‌ورزى، بخشش كن و به هنگام دورى، نزديك باش و به وقت سختگيرى، نرم شو و به وقت ديدنِ جرم، عذرپذير باش، آن سان كه گويى تو برده‌اش هستى و او نعمت‌بخش تو بوده است. مبادا چنين نيكى‌اى را در غير جاى خود و با غير اهل آن، انجام دهى.

دشمنِ دوستت را دوست مگير كه به دشمنى با دوستت كشانده خواهى شد. در پنددهى به برادرت در نيك و بد يك‌رنگ باش. خشم خويش را جُرعه جُرعه فرو بَر؛ چرا كه هيچ جرعه‌اى را شيرين‌فرجام‌تر و خوش‌پايان‌تر از آن نديدم. با آن كس كه بر تو درشتى مى‌كند، نرمى كن، باشد كه به زودى با تو نرمى ورزد، و بر دشمنت راه بخشش پيش‌گير كه شيرين‌ترينِ دو پيروزى است.

اگر خواستى با برادرت قطع رابطه كنى، جايى براى دوستىِ او، نزد خود باقى بگذار تا اگر روزى پشيمان شد، جايى براى بازگشت داشته باشد. هر كه گمانِ نيك بر تو دارد، با كار نيك گمانش را تصديق كن و با تكيه بر آنچه بين تو و برادرت است، حقّ او را ضايع مكن؛ چون كسى كه حقّش را ضايع كنى، برادرت نخواهد بود.

مبادا خانواده‌ات بدبخت‌ترينِ مردم در نزد تو باشند. دل به آن كس مبند كه از تو روى گردانده و مبادا برادرت در قطع رابطه با تو، قوى‌تر از تو بر پيوند زدن باشد