دانشنامه اميرالمؤمنين بر پايه قرآن، حديث و تاريخ - محمدی ری‌شهری، محمد - الصفحة ٥٧٧ - ١/ ١ پذيرفته شدن دعاى وى در حق زادان درباره حفظ قرآن

فصل يكم: پذيرفته شدن دعاهاى امام‌

١/ ١ پذيرفته شدن دعاى وى در حقّ زادان درباره حفظ قرآن‌

٥٧٣٢. الخرائج و الجرائح‌ به نقل از سعد خفّاف، از ابو عمرو زادان: گفتم: اى زادان! تو خوب قرآن مى‌خوانى. پيش چه كسى ياد گرفته‌اى؟

لبخندى زد و گفت: روزى، امير مؤمنان از كنار من گذشت و من شعر مى‌خواندم و اخلاق خوبى داشتم. از صداى من خوشش آمد و فرمود: «اى زادان! چرا قرآن نمى‌خوانى؟».

گفتم: چه طور قرآن بخوانم؟ به خدا سوگند كه من از آن، جز به مقدارى كه در نمازم مى‌خوانم، حفظ نيستم.

فرمود: «پيش بيا».

نزديكش رفتم. در گوشم سخنى گفت كه نفهميدم و ندانستم چه گفت. آن گاه فرمود: «دهانت را باز كن». سپس از آب دهانش به دهانم زد. به خدا سوگند، قدمى از نزدش برنداشته بودم كه قرآن را با اعراب و حركات آن، حفظ داشتم. پس از آن جلسه، هيچ گاه نيازمند نشدم كه از كسى درباره قرآن بپرسم.

سعد مى‌گويد: داستان زادان را براى امام باقر ٧ نقل كردم. فرمود: «زادان،