٥٦٣٣. امام على ٧‌ در آن سخنرانى‌اش كه از فتنه ياد كرد: پيش از آن كه مرا از دست بدهيد، از من بپرسيد. سوگند به آن كه جانم در دست اوست، از من درباره هر چه از [زمان‌] شما تا روز رستاخيز خواهد بود و درباره گروهى كه صد تن را به راه راست و صد تن را به ضلالت مى‌خوانَد، نمى‌پرسيد، مگر آن كه شما را از كسى كه آنان را رهبرى مى‌كند و كسى كه آنان را پيش مى‌بَرَد و جايى كه فرود مى‌آيند و جايى كه رحل اقامت مى‌افكنند و آن كه از آنان كشته مى‌شود و آن كه مى‌ميرد، آگاه خواهم كرد.

و اگر مرا از دست دهيد و امور ناخوشايند و دشوار بر شما فرود آيد، بسيارى از پرسش كنندگان، خاموش مى‌شوند و بسيارى از پرسش شدگان، سست مى‌گردند و اين، در هنگامى خواهد بود كه جنگتان ادامه مى‌يابد و سختى آن، نمودار مى‌شود و دنيا بر شما تنگ مى‌گردد و روزگارِ بلاها بر شما طولانى مى‌شود تا خداوند، براى نيكوكارانِ بازمانده از شما، گشايشى ايجاد كند.

٥٦٣٤. امام على ٧: پيش از آن كه مرا از دست بدهيد، از من بپرسيد؛ زيرا من به زودى كشته خواهم شد و سيَه‌روزترينِ امّت، از رنگين كردن اين مَحاسن به خون بالاى آن (سرم)، دست برنخواهد داشت.

سوگند به آن كه دريا را شكافت و خلايق را آفريد، از من درباره آنچه بين شما تا روز واپسين است و از فتنه‌اى كه صد تن را گم‌راه و صد تن را هدايت خواهد كرد، نمى‌پرسيد، جز آن كه شما را از سر دسته آنها، رهبر آنان، آن كه ايشان را به پيش مى‌بَرَد و از پس مى‌رانَد، تا روز قيامت، آگاه خواهم كرد.

دانش قرآن را كسى نمى‌داند، مگر آن كه طعمش را چشيده و به مددِ دانش [الهى‌]، نادانسته‌هاى آن را دانسته و به كردارش آگاهى يافته و ناشنيده‌هاى آن را شنيده، و اهداف آن را درك كرده است و اگر مرده بوده، به آن زنده شده، و به آن، خشنودى خدا را به دست آورده است. بنا بر اين، دانش قرآن را از اهل آن بخواهيد؛ چون آنان در سراى زندگى و جايگاه قرآن و محلّ فرود فرشتگان‌اند[١] و اهل علمى هستند كه كردارشان به شما از دانششان خبر مى‌دهد و ظاهرشان از باطنشان. آنان همان‌هايى هستند كه با حق، مخالفت نمى‌كنند و در آن، اختلاف‌

[١] مقصود امام ٧، اهل بيت پيامبر ٦ هستند.( م)