دانشنامه اميرالمؤمنين بر پايه قرآن، حديث و تاريخ - محمدی ری‌شهری، محمد - الصفحة ٣٧ - ٤/ ٢ شناخت كنه ذات خدا

٥٠٤٠. امام على ٧‌ در تنزيه خداى عز و جل: ذهن‌ها او را مى‌شناسند، نه از روى حس، و ديده‌ها به او گواهى مى‌دهند، نه با رو به رو شدن، و وَهْم‌ها بر او احاطه نمى‌يابند؛ بلكه براى آنها از طريق خودِ آنها تجلّى مى‌يابد.

٥٠٤١. امام على ٧: خجسته است خدايى كه ژرف‌نگرى انديشه‌ها، او را درك نمى‌كند، و ژرف‌كاوى تيزهوشى‌ها به او نمى‌رسد!

٥٠٤٢. امام على ٧‌ در تنزيه خداى عز و جل: خِردها، براى او حدّى نمى‌يابند تا مشابهى داشته باشد، و وَهْم‌ها، او را اندازه نمى‌توانند گرفت تا همانندى داشته باشد.

٥٠٤٣. امام على ٧: سپاسْ خدايى را كه وَهْم‌ها جز [شناخت‌] وجودش از دستيابى به او منع شده‌اند، و خِردها از تخيّل ذات او باز داشته شده‌اند؛ چون ذات او از تشابه و هم‌شكلى به دور است.

٥٠٤٤. امام على ٧: ازلى بودن او، مانعى است براى جولان افكار، و ابدى بودن او، بازدارنده‌اى است براى بلندنگرى خِردها.

٥٠٤٥. امام على ٧: اى سؤال كننده! بنگر و از آنچه قرآن در وصف خداوند، تو را بدان راهنمايى كرده، پيروى كن، و از نور هدايت قرآن، روشنايى گير.

آنچه شيطان، دانستن آن را بر تو لازم كرده، از آن چيزهايى است كه نه وجوب آن در قرآن آمده است و نه در سنّت پيامبر ٦، و نه در سنّت پيشوايان هدايتگر، اثرى از آن ديده مى‌شود. پس دانش آن را به خداى عز و جل وا گذار كه اين، نهايت حقّ خدا بر توست.

بدان كه راسخان در علم، كسانى هستند كه اقرار آنها به مجموعه آنچه از غيبِ‌