دانشنامه اميرالمؤمنين بر پايه قرآن، حديث و تاريخ - محمدی ری‌شهری، محمد - الصفحة ١٢٣ - ٦/ ٥ پدر و فرزند

٥٢٧٨. امام على ٧: [خداوند،] به حالتى دگرگون نمى‌شود، و در شرايط، تبديل نمى‌گردد، و شب‌ها و روزها او را فرسوده نمى‌سازند، و نور و تاريكى، او را تغيير نمى‌دهند.

٦/ ٤ حركت و سكون‌

٥٢٧٩. امام على ٧: سكون و حركت، بر او جارى نمى‌شود، و چه سانْ چيزى كه او خود، آن را جارى ساخته، بر او جارى شود، و آنچه كه خود ايجاد كرده، به او برگردد، و آنچه كه خودْ آن را پديد آورده، در او پديدار شود؟

اگر چنين بود، ذات او گوناگون مى‌گشت، و كُنْهش پراكندگى مى‌پذيرفت، و ديگر، حقيقت او از ازلى بودن امتناع مى‌ورزيد، و به يقين، براى او پشتِ سرى مى‌بود، آن‌گاه كه براى او پيشِ رويى يافت مى‌شد، و بايد در پىِ كمال مى‌رفت، آن هنگام كه با نقصانْ همراه مى‌شد.

نيز در اين هنگام، نشانه‌هاى ساخته بودن، در او هويدا مى‌شدند، و پس از آن كه بر او دلالت مى‌شد، خود، دليل و نشانه قرار مى‌گرفت!

او به قدرت امتناع (عدم امكان)، از اين كه چيزى كه در غير او تأثير مى‌گذارد، در او اثر بگذارد، بيرون است.

٥٢٨٠. امام على ٧: پروردگار من، نه با دورى توصيف مى‌شود، و نه با حركت و سكون، و نه به برپا بودن، به گونه برپا دارندگى، و نه به آمد و شد.

٥٢٨١. امام على ٧: [خداوند،] نظاره‌گر همه جاها بدون رفتن به آن‌جاهاست.

٦/ ٥ پدر و فرزند

٥٢٨٢. امام على ٧: نزاييد تا زاييده‌شده باشد، و زاده نشد تا محدود گردد. از داشتن فرزندان‌