دانشنامه اميرالمؤمنين بر پايه قرآن، حديث و تاريخ - محمدی ریشهری، محمد - الصفحة ١٠١ - ٥/ ١٩ بزرگ
٥/ ١٩
بزرگ
٥٢١٨. امام على ٧ در دعايى كه به كميل بن زياد آموخت: خداوندا! من به [حقّ] عظمتت كه همه موجودات را فرا گرفته، و به پادشاهىات كه بر هر چيزى برترى يافته، از تو درخواست مىكنم.
٥٢١٩. امام على ٧: اشيا، در پيشگاه عظمت او فروتنى كردند، و بر پادشاهى و عزّتش گردن نهادند.
٥٢٢٠. امام على ٧: هر قدرتمندى در برابر عظمت خدا، كوچك است.
٥٢٢١. امام على ٧: [خداوند،] بزرگْعظمتى است كه به بزرگىِ [محسوس]، توصيف نمىگردد؛ بزرگْكبريايى است كه به بزرگىِ [قابل تصوّر] توصيف نمىشود؛ با شكوهْجلالتى است كه به درشتى، توصيف نمىگردد.
٥٢٢٢. امام على ٧: عظمت خداى سبحان را به توان خِرد خود، اندازه مگير كه از نابود شدگان خواهى بود.
٥٢٢٣. امام على ٧: سپاسْ خدايى را كه توصيفها در دستيابى به حقيقت شناخت او درمانند، و بزرگى او، خِردها را بازگردانَد، و راهى براى رسيدن به نهايت ملكوتش نيابند.