عرفان اسلامى تفسير مصباح الشريعه و مفتاح الحقيقه - انصاريان، حسين - الصفحة ١٦٤ - انسان و هدايت

حضرت دوست در زمين گردد.

اختيار و آزادى در اراده است كه سبب به وجود آمدن اين تمدن عظيم انسانى گشته و اين همه تحولات شگفت‌انگيز در روى زمين پديد آمده است.

آزادى در اختيار بالاترين سبب ارزش انسان و علت والايى اين موجود عظيم است.

اما بايد به اين نكته بسيار مهم و فوق العاده حساس، توجه داشت كه رها بودن آزادى در اختيار و اراده، از آنجا كه طبع آدمى زياده طلب و بى نهايت خواه است بزرگ‌ترين علت فساد و افساد در زندگى خود و ديگران است و شما از ابتداى شروع تاريخ بشر تاكنون هرچه ظلم، جنايت، غارت، دزدى، آدم كشى، سركشى، شهوات و غرائز و انواع گناهان و معاصى ديده‌ايد، يا شنيده‌ايد يا خوانده‌ايد معلول رها بودن آزادى در اراده و عمل بشر بوده است.

بشر از آنجا كه نزديك‌ترين موجود به خداست و بنا به قول قرآن در مملكت هستى او روح الهى نهاده شده داراى صبغه الهى است؛ به اين معنى كه اراده او در طول اراده حضرت حق است و اتصال روح او به حضرت معبود فوق العاده شديد است و اين اتصال باعث بى‌نهايت خواهى اوست و اين بى‌نهايتى كه او مى‌خواهد در حقيقت خداست و اين خداجويى بنا به فرموده قرآن فطرى اوست و اين حالت او اگر هدايت نشود و جان آدمى به نور معرفت روشن نگردد، وقتى با اراده او عجين شود خود و جهان را به فساد مى‌كشد.

بى‌نهايت خواهى انسان اگر در گردونه پرنور هدايت قرار نگيرد، آدمى در به دست آوردن همه جهان قانع نشده و قطعا به اطمينان واقعى نخواهد رسيد.

بى‌نهايت خواهى اگر هدايت نشود، اراده و اميال و غرائز را در ميدانى خواهد كشيد كه سيرى از پى نخواهد داشت؛ آن زمان است كه اين موجود خاكى فسادى‌