عرفان اسلامى تفسير مصباح الشريعه و مفتاح الحقيقه - انصاريان، حسين - الصفحة ٤١٤ - با نعمت خدا معصيت نكنيم

نعمت‌هاى معنوى و به كارگيرى صحيح آنها، خود را به رشد و كمال و خير دنيا و آخرت برسانيد.

بى‌تفاوتى در برابر قرآن، نبوت انبيا، امامت امامان :، فقه فقيهان، عرفان عارفان، عين ناسپاسى و كفران است.

روز قيامت روزى است كه از همه انسان‌ها نسبت به نعمت‌هايى كه در اختيار داشتند سؤال خواهد شد. روايت زير يكى از روايات مهمى است كه در اين زمينه وارد شده:

قال رسول الله ٦: لا يزول قدم عبد يوم القيامة من بين يدى الله عز وجل حتى يسأله عن أربع خصال:

عمرك فيما أفنيته وجسدك فيما أبليته ومالك من أين اكتسبته وأين وضعته وعن حبنا أهل البيت فقال رجل من القوم وما علامة حبكم يا رسول الله فقال محبة هذا ووضع يده على رأس على بن أبى‌طالب‌[١].

پيامبر اسلام ٦ فرمود: قدم بنده‌اى در برابر حضرت حق حركت نمى‌كند مگر اين كه از چهار چيز از او سؤال شود: عمرت و بدنت را در چه راهى صرف كردى، ثروتت را از كجا آوردى و در كجا خرج كردى و از عشق ما اهل بيت از او سؤال مى‌شود، مردى به حضرت گفت: علامت حب شما چيست؟ حضرت فرمود: عشق به اين مرد، آن‌گاه دست بر سر على بن ابى‌طالب گذاشت.

شكر نعمت عمر، به اين است كه اين گوهر گرانبها خرج طاعت حق گردد و شكر بدن، عبادت حق و خدمت به خلق و شكر مال، از حلال به‌دست آوردن و در حلال و خير خرج كردن و شكر نعمت امامت، فرمان بردن از امر و نهى امام ٧ و عشق به اوست.

[١] -بحار الأنوار: ٢٧/ ١٠٣، باب ٤، حديث ٧٠.