عرفان اسلامى تفسير مصباح الشريعه و مفتاح الحقيقه - انصاريان، حسين - الصفحة ٤٠٢ - نعمت باران

يا رب بنواز اين گدا را

محروم مكن تو بى‌نوا را

اى نور دل سياه عاصى‌

از نامه من بشو معاصى‌

رحمى تو بر اين غريب خسته‌

اين خسته زار دل شكسته‌

ازديده من سرشك جارى است‌

سرمايه من اميد و زارى است‌

اى روشنى دو ديده دل‌

اى بر دل من غم تو حاصل‌

اى خاك درت سراى جانم‌

از ياد تو زنده شد روانم‌

از لطف و كرم بگير دستم‌

از باده عشق كن تو مستم‌

اى عشق تو مايه دل و جان‌

از عشق روان و دل بسوزان‌

در رحمت خود بده پناهم‌

رحمى بنما به سوز و آهم‌

گر آتش آه من فروزد

يك‌جا همه هستى‌ام بسوزد

لطفى به اسير كوى خود كن‌

روى دل من به سوى خود كن‌

محتاج تو در كجا كند رو

محروم شود رود به‌هر سو

من در غم تو كشيده‌ام رنج‌

در مخزن دل غم تو شد گنج‌

اى محور عشق قلب مسكين‌

عشق تو مراست دين و آيين‌