عرفان اسلامى تفسير مصباح الشريعه و مفتاح الحقيقه - انصاريان، حسين - الصفحة ٣٥٦ - خلقت انسان در آيينه كلام حضرت سيد الشهدا
معبودا! كدام نعمت تو را در آمار و به ياد بشمارم يا كدام عطايت را مىتوانم شكر كنم، اى محبوب من! نعمتها و عطاهايت بيش از آن است كه شمارندگان بتوانند بشمارند يا در دسترس علم حافظان باشد، پس از اين هم آنچه گردانيدى و دفع كردى از من اى خدا از زيان و سختى بيشتر است از آنچه پديد است برايم از عافيت و خوشى.
معبودا! من گواهم به حقيقت ايمان خود و تصميمات متيقن و توحيد صريح خالص خود و باطن ناديدنى نهادم و پيوستهاى جريان نور ديدهام و خطوط صفحه پيشانىام و رخنههاى تنفسم و نرمههاى تيغه بينىام و آوازگيرهاى پرده گوشم و آنچه بچسبد و بر هم آيد بر دو لبم و حركات تلفظ زبانم و گردشگاه آرواره دهان و فكم و محل روييدن دندانهايم و مايه گوارايى خوردن و نوشيدنم و بارگيرى مغز سرم و لوله بلعيدن درون چنبره گردنم و آنچه درون سيه چال سينه من است و حمايل رشته رگ وتينم و آويزه پرده دلم و پارههاى گوشه و كنار جگرم و آنچه درون خود گير و خميدگىهاى دندههايم و گودىهاى مفاصلم و بندش اعضاى كار كنم و اطراف انگشتانم و گوشتم و خونم و مويم و تنم و پىام و نىام و استخوانم و مغزم و رگهايم و همه اعضايم و آنچه بر من روييده از دوران شيرخوارىام و آنچه زمين از من بر خود برداشته و خوابم و بيدارىام و سكوتم و جنبشهايم و ركوع و سجودم كه اگر بخواهم و تلاش كنم در همه اعصار و دوران تاريخ به فرض اين كه عمرم وفا كند كه شكر يكى از اين نعمتها را گذارم، باز هم در توان و قدرت من نيست؛ جز به منت خودت كه باز به خاطر آن منت، شكر ابدى ديگر بر من لازم مىشود.
آرى، اگر من حريص باشم و تمام شمارندگان هم همين طور كه نعمت بخشى تو را در گذشته و آينده بشماريم، نه شماره آن را توانيم و نه آمار دوران آن را، هيهات!