عرفان اسلامى تفسير مصباح الشريعه و مفتاح الحقيقه - انصاريان، حسين - الصفحة ٣٥٢ - خلقت انسان در آيينه كلام حضرت سيد الشهدا

نوزاد پس از تولد، غده‌هاى اشك‌آور و بزاقش فعاليتى ندارد، گريه مى‌كند، ولى بى‌اشك است، آب دهانش وقتى مى‌تواند مواد نشاسته‌اى را حل كند كه از شير گرفته شده باشد، به علاوه نمى‌تواند به نقطه‌اى ثابت نظر كند و تا مدتى چپ نگاه مى‌كند.

اين بود شرح زندگى نه مامه مهمان بطن مادر كه در قرآن و روايات به طور جدى از انسان خواسته شده نسبت به اين دوران مطالعه و دقت كند، تا از طريق مطالعه و انديشه در صنع حق به حق رسيده و غرق عشق آن وجود مقدسى شود كه در طى نه ماه اين همه عنايت و لطف به او داشت و جدا عرفان و حال بدون معرفت به خود كه راهى به سوى معرفت به حضرت حق است ارزشى ندارد.

خلقت انسان در آيينه كلام حضرت سيد الشهدا ٧‌

شما نگوييد اين جزوه درباره عرفان اسلامى است نه فيزيولوژى حيات، چرا در اين نوشتار به مسائل طبيعى حيات اشاره شده است؟ در جواب شما خواهم گفت:

يكى از معتبرترين و مهم‌ترين منابع عرفان و حال دعاى پرارزش عرفه امام عاشقان، سالار شهيدان حضرت سيد الشهدا ٧ است كه در بخشى از آن به عنايات و الطاف حضرت حق نسبت به آفرينش انسان اشاره شده و من لازم مى‌دانم در توضيح گفتار حضرت صادق ٧ كه نعمت را فقط از خدا بدانى و اين رؤيت نعمت از خدا، كم‌ترين مرحله شكر است به آن قسمت از دعاى عرفه كه هزار و چهارصد سال پيش در بيابان عرفات بدون در اختيار بودن انواع ابزار طبى و تجربى از سينه صافى و دل پاك روح عارفان تجلى كرده اشاره كنم و شما را با درياى معرفت حضرت او آشنا كرده و اين معجزه الهى را براى شما بيان نمايم تا ملاحظه كنيد كه آخرين تحقيقات دانشمندان علوم با گفتار امام حسين ٧ كه به صورت دعا القا شده برابر است،