عرفان اسلامى تفسير مصباح الشريعه و مفتاح الحقيقه - انصاريان، حسين - الصفحة ٣٤٧ - مراحل مختلف شكلگيرى انسان در رحم مادر

دمى است كه در ازاى آن تا محاذات كله مى‌رسد و ماه سوم، دم درازتر مى‌شود و حال آن‌كه پشت، مختصر خميدگى دارد. در ماه پنجم، سر به خوبى روى گردن تازه و نو قرار مى‌گيرد و خميدگى پشت، كم‌تر مى‌شود.

نوزاد موقع تولد، سرش افراخته و مهره‌هاى كمر و پشتش راست و كشيده است و كشيدگى به همان حال باقى نخواهد ماند و پس از آن‌كه كودك، نشستن و راه رفتن آموخت، مجددا خميدگى ظاهر مى‌شود و به اين واسطه در ستون فقرات، تغييرى حاصل خواهد شد كه در تناسب اندام طفل بى‌تأثير نخواهد بود.

دوران ماه ششم: در ماه ششم، پلك‌هاى چشم كه از ماه سوم به هم متصل بود، باز و گشوده مى‌شود، تخم چشم در اين موقع تشكيل و از ماه هفتم مى‌تواند روشنايى را درك كند، مژه‌ها و ابروها به طور كلى در ماه‌هاى ششم و هفتم مى‌رويند.

جوش و دانه‌هاى ثاليل كه مخصوص درك طعم خوراكى هاست روى زبان و سقف دهان و حلق نمو مى‌كنند و اين جوش‌ها به نسبت خيلى بيش‌تر از مال كودكان و كهن‌سالان است.

عجيب است، جنينى كه نياز به خوردن و چشيدن طعم خوراكى ندارد تا اين حد مجهز و داراى اين همه دانه‌هاى حساس مى‌باشد.

اين‌جاست كه انسان با دقت در اين اوضاع عجيب كه گوشه‌اى بسيار كوچك از اين عالم عظيم است، غرق در اعجاب شده و بى‌اختيار با تمام وجود فرياد مى‌زند:

«لا إله إلا الله»، «لا حول و لا قوة إلا بالله».

اين‌جاست كه انسان به طور واقع حس مى‌كند در تمام هستى جز خدا نمى‌بيند و جز او نمى‌خواهد.

و به قول فيض، آن عاشق شيدا:

دوران ماه هفتم: جنين با سكون و آرامش به انتظار وصول روز ولادت است و در مسير تحولاتى است كه سرانجام به آزادى آن، از آن تنگناى تاريك و رسيدن به دنياى فراخ‌تر منتهى مى‌شود.

هرچند دو ماه ديگر بايد در رحم مادر بماند، با اين حال در حالتى است كه به‌

[١] -فيض كاشانى.