عرفان اسلامى تفسير مصباح الشريعه و مفتاح الحقيقه - انصاريان، حسين - الصفحة ٣٣٧ - مراحل مختلف شكلگيرى انسان در رحم مادر

دوران ماه اول: نطفه يا بذر ناميه؛ يعنى آن ذره‌اى كه به چشم ديده نمى‌شود، در ماه اول باردارى موجودى است كه قد آن از نيم سانتى‌متر بيش‌تر نيست و در ظرف سى روز، پنجاه مرتبه بزرگ‌تر و هشت هزار برابر سنگين‌تر مى‌گردد.

به تدريج داراى يك سر، يك بدن و يك دم مى‌شود، قلبى دارد كه مى‌زند و خون در آن جريان دارد و نيز صاحب دست، پا، چشم، گوش، معده و مغز خواهد شد.

در اين ماه، اعضا و اندامى كه در تمام عمر به كارش مى‌آيد و بعضى ديگر كه پيش از متولد شدن از ميان مى‌روند، اندكى ظاهر مى‌گردند و اين تغيير و تحولات در ماه نخستين صورت مى‌گيرد.

پس از آن‌كه نطفه وارد رحم شد و لقاح تخم‌هاى نر و ماده عملى و رحم بارور گشت، انقلابات و تحولات عجيبى در آن روى مى‌دهد، به اين ترتيب، تخم ماده به دو سلول تقسيم و هريك از آن دو به طورى كه ذكر شد باز دو قسمت شده چهار سلول مى‌گردند، همين قسم سلول‌ها رو به فزونى مى‌روند تا سلول‌هاى كافى براى تشكيل جسم آماده شود.

در حالى كه توليد و تكثير سلول‌ها انجام مى‌شود، نطفه جنينى هم شروع به رشد مى‌نمايد و در پيرامون انحناى آن، قشرى از ماده مغذى موسوم به «پروفوپلاست» پيدا مى‌شود كه وارد تخمدان شده نسج آن را مى‌خورد و در آن‌جا قرار مى‌گيرد، بعد يك نوع كيسه‌اى مى‌سازد كه عبارت از جفت بچه است و اين جفت با ماده پروفوپلاست در تغذيه جنين كمك مى‌كند.

غذاى جنين كه مواد خوراكى و اكسيژن و آب است به وسيله خون مادر به جفت مى‌رسد. پروفوپلاست خون را جذب و به وسيله بند متصل به ناف به جنين مى‌رساند و آن هم متقابلا مواد رسوب غذايى خون را به جفت بر مى‌گرداند و از