عرفان اسلامى تفسير مصباح الشريعه و مفتاح الحقيقه - انصاريان، حسين - الصفحة ٣١٧ - قرآن و مسئله شكر

و الأبصار و الأفئدة لعلكم تشكرون‌][١].

و خدا شما را از شكم مادرانتان بيرون آورد در حالى كه چيزى نمى‌دانستيد، و براى شما گوش و چشم و قلب قرار داد تا سپاس گزارى كنيد.

[إن الله لذو فضل على الناس و لكن أكثر الناس لا يشكرون‌][٢].

خدا نسبت به مردم داراى فضل و احسان است، ولى بيشتر مردم سپاس نمى‌گزارند.

قرآن مجيد به انواع نعمت‌هاى مادى و معنوى حق كه از باب فضل و رحمت به انسان عنايت شده اشاره مى‌كند و راه مصرف آن نعمت‌ها را به انسان مى‌آموزد و در اين زمينه حجت خدا را بر مردم تمام مى‌كند.

حكم عالى عقل، اقتضا مى‌كند كه انسان در برابر منعم به شكر نعمت‌هايش اقدام كند و نعمت را برابر با خواسته منعم مصرف نمايد و از هرگونه تخلف و عصيانى نسبت به نعمت حضرت حق بپرهيزد و برابر با آيات قرآن بداند كه اگر شكر نعمت‌هاى الهى را به جا آورد، نعمت بر او افزون شده و ثابت و پايدار خواهد ماند و اگر ناسپاسى ورزد هم نعمت از دست او مى‌رود و هم به مجازات سنگينى دچار خواهد گشت.

[١] -نحل( ١٦): ٧٨.

[٢] -بقره( ٢): ٢٤٣.