عرفان اسلامى تفسير مصباح الشريعه و مفتاح الحقيقه - انصاريان، حسين - الصفحة ٣٠٢ - دو گونه تنفس

عميق، احتياج به انقباض پر قدرت عضلات تنفسى دارد.

بر اثر حركات عادى تنفسى، قسمتى از هواى موجود در ريه‌ها با هر عمل دم، تجديد شده و هواى مانده در هر عمل بازدم خارج مى‌گردد، به اين ترتيب، هوا در داخل حبابچه‌ها به طور نسبى تازه نگاه داشته مى‌شود.

«خوانندگان عزيز، ملاحظه كنيد براى يك نفس كه به نظر ما چيزى نيست، چه اعمال عجيب و غريب و مراحل شگفت‌انگيز انجام مى‌گيرد؟ راستى، كدام انسان است كه بتواند از عهده شكر يك نفس برآيد؟

انقباض عضلات تنفسى در هنگام دم، موفق به بزرگ كردن حفره سينه مى‌شود و اين امر سبب جريان هوا به داخل ريه‌ها مى‌گردد.

هنگامى كه عضلات دمى شل شده و قفسه سينه حجم استراحت خود را باز مى‌يابد، هوا به طرف خارج جريان پيدا مى‌كند، جريان هوا بستگى به اختلاف فشار بين جو و سينه دارد.

دو ناحيه در سينه وجود دارد كه در آنها تغييرات فشار حادث مى‌شود، يكى در فضاى داخل جنبى و ديگرى در ريه‌ها، شرح بيش‌تر اين تغييرات فشار، به درك چگونگى حركت هوا به داخل ريه‌ها و بالعكس كمك خواهد كرد.

فشار داخل جنبى، فشارى است كه بين دو لايه جنب يا بين جدارهاى قفسه سينه و ريه‌ها وجود دارد، فشار داخل جنبى در تنفس عادى هميشه كم‌تر از فشار جو است؛ زيرا قفسه سينه از ريه‌ها كه هميشه به علت خاصيت ارتجاعى شان تمايل به روى هم خوابيدن دارند بزرگ‌تر است. اين عمل بازگشت ارتجاعى ريه به طور دايم كششى روى جدارهاى سينه اعمال مى‌كند، به تدريج كه قفسه سينه در هنگام دم، بزرگ مى‌شود، فشار داخل جنبى بيش‌تر منفى مى‌گردد؛ زيرا جدار سينه از ريه‌ها بيش‌تر دور مى‌گردد؛ اما ريه‌ها بايد از حركت رو به خارج جدارهاى‌