عرفان اسلامى تفسير مصباح الشريعه و مفتاح الحقيقه - انصاريان، حسين - الصفحة ٢٨٠ - غسل قلب با اشك ندامت

[واغسل قلبك بماء الحزن ولا تشغلها بدون ما كلفك‌]

غسل قلب با اشك ندامت‌

دل خود را از تعلق به دنيا و امور آن و از تمام آلودگى‌هاى مربوط به دل با آب اندوه و حسرت بر عمر گذشته و با اشك پرقيمت چشم كه در راه خدا به خصوص در دل شب‌هاى تار بر ظاهر صورتت جارى مى‌گردد، بشوى. در روايت آمده: يك قطره اشك ندامت، دريايى از غضب الهى را خاموش مى‌كند.

در حديث است كه:

در روز قيامت، شخصى را به ميزان حساب، حاضر مى‌كنند كه در مدت عمر خود ظاهرا اعمال نيكى انجام داده، عمل‌هاى او را به جناب حق عرضه مى‌كنند، حضرت بارى، هريك از اعمال او را به عيبى و تقصيرى برمى‌گرداند، آن‌گاه دستور مى‌رسد كه آن عبد بايد به جهنم برود، يك موى از مژه چشم او پس از اذن حضرت حق عرضه مى‌دارد: خداوندا! اين شخص در شبى از شب‌ها ياد تقصيرات خود كرد و دلش سوخت و اشك ندامتش بر چهره جارى گشت به حدى كه من در آن اشك غرق شدم، خداوند مهربان به قيمت آن اشك از بنده‌اش بگذرد و او را از جهنم نجات دهد.

انسان هر چند كه تمام لحظاتش را به خوبى گذرانده باشد، ولى بايد در برابر عظمت حق، خود و اعمالش را هيچ انگاشته و به طور دائم در خلوت دل، محزون‌