عرفان اسلامى تفسير مصباح الشريعه و مفتاح الحقيقه - انصاريان، حسين - الصفحة ٢٧٤ - ثواب اذان و مقام مؤذن

گفتم: خدا تو را رحمت كند، بيش‌تر بگو.

گفت: چشم، پس تو نيز ياد بگير و عمل كن و به حساب خدا منظور بدار، شنيدم از رسول الهى كه فرمود: هركس در راه خدا، از روى ايمان و به حساب خدا و به منظور نزديك شدن به حضرت حق براى يك نماز اذان بگويد، خداوند همه گناهان گذشته او را مى‌آمرزد و در باقى‌مانده عمر بر او منت نهاده و نيروى خويشتن دارى از گناه به او مرحمت نمايد و او را با شهيدان و فداكاران راه حق در بهشت يك‌جا جمع كند.

گفتم: بيش‌تر بگو، خداى تو را رحمت كند، اى بلال! بهترين سخنى كه از رسول اسلام ٦ شنيده‌اى براى من بگو.

فرمود: اى واى اى پسر! بند دلم را بريدى، آن‌گاه گريه سر داد، او گريست و من اشك ريختم تا جايى كه به خدا قسم دلم به حالش سوخت.

معلوم نيست جذبه بلال از چه بود، آيا از مضمون حديث ذيل بود؟ يا كيفيت سؤال، خاطرات ديگرى در او زنده كرد و او را آتش زد، به هر حال پس از آن‌كه از حال جذبه باز آمد، فرمود: بنويس: «بسم الله الرحمن الرحيم»، از رسول خدا ٦ شنيدم فرمود: چون روز قيامت فرا رسد و خداوند همه را يك جا جمع كند، فرشتگانى از نور براى اذان گويان برانگيزد كه پرچم‌ها و شعارهايى از نور به همراه دارند و مركب‌هايى به يدك مى‌كشند كه زمامشان از زبرجد سبز و پاى آنها از مشك اذفر است.

«اهميت در معرفى زمام و پا، در آن است كه پا و سر رمز مبدأ و منتها است، اذانى كه با تعظيم خدا شروع و با كلمه توحيد ختم مى‌گردد، در عالم تجسم اعمال و تبدل اعراض به جواهر، بسيار مناسب است كه به صورت مركبى از نور گردد كه زمام و آغازش، جوهرى پرارزش و با عظمت هم چون زبرجد آن هم با رنگ سبز كه‌