عرفان اسلامى تفسير مصباح الشريعه و مفتاح الحقيقه - انصاريان، حسين - الصفحة ٢٥٠ - معناى«لا اله الا الله»

هفتگانه و زمين در گفتن تنهاى آن خلاصه نمى‌شود، بلكه اين ارجحيت در تجلى حقيقت «لا إله إلا الله» در هستى و عمل و اخلاق انسان است.

رابطه ما با حقيقت «لا إله إلا الله» در حد قدرت و امكان و تكليف خودمان بايد همانند رابطه انبيا و امامان : وعاشقان با آن باشد.

آيات و رواياتى كه درباره اهل توحيد و اهل ايمان آمده بخوانيد و در آن دقت كنيد تا به ارزش آنان و رابطه با توحيد به معناى حقيقى، پى ببريد.

عن النبى ٦ قال: الموجبتان: من مات يشهد أن لا اله إلاالله دخل الجنة ومن مات يشرك بالله دخل النار[١].

پيامبر اسلام ٦ فرمود: دو چيز موجب دو چيز است: يكى مرگ با شهادت به «لا اله الا الله» كه سبب ورود به بهشت است و ديگر، شرك كه مردن با آن باعث دخول به جهنم است.

از مصاديق بارز شرك، قبول حكومت هوى و هوس و اميال و غرائز و قبول حكومت و دخالت طاغوت‌ها در زندگى است. پيروان بنى‌اميه و بنى‌عباس، پيروان فرعون و نمرود، پيروان آمريكا و روس در هر لباسى كه بودند و هستند بنابر صريح آيات الهى، مشرك‌اند و به فرموده قرآن مجيد، دچار ظلم عظيم و جايگاهى در قيامت به جز آتش جهنم ندارند.

شرك مبارزه با خدا و حقايق است، شرك مبارزه با انبيا و امامان : است، شرك مبارزه با حسنات و آشتى با سيئات است، گناهى بزرگ‌تر و پليدتر از گناه شرك وجود ندارد، شرك ريشه كفر و نفاق و علت آلوده شدن انسان به تمام معاصى و گناهان است. امام صادق ٧ در روايات بسيارى، اعمال حسنه وعبادات‌

[١] -جامع الأخبار: ١/ ٥٠، فصل ٢٤؛ بحار الأنوار: ٣/ ٤، باب ١، حديث ١٠.