عرفان اسلامى تفسير مصباح الشريعه و مفتاح الحقيقه - انصاريان، حسين - الصفحة ٢٤ - بازگشت همه امور به خداست

اى اهل ايمان! از خدا پروا كنيد و دست‌آويز و وسيله‌اى [از ايمان، عمل صالح و آبروى مقربان درگاهش‌] براى تقرب به سوى او بجوييد و در راه او جهاد كنيد تا رستگار شويد.

[أولئك الذين يدعون يبتغون إلى ربهم الوسيلة أيهم أقرب و يرجون رحمته و يخافون عذابه إن عذاب ربك كان محذورا][١].

كسانى [از فرشتگان، پريان و ارواح را] كه آنان [به عنوان معبود] مى‌پرستند [خود آنان براى رفع نيازمندى‌هايشان‌] به سوى پروردگارشان وسيله مى‌جويند، تا كدامشان نزديك‌تر باشد، و به رحمت او اميد دارند، و از عذابش مى‌ترسند؛ زيرا عذاب پروردگارت شايسته پرهيز است.

آرى، همه انبيا و امامان : و عارفان واقعى و وارستگان و اوليا و عاشقان وسيله آشنايى ما با حضرت يارند و مواد و اشياى دنيا و اعضا و جوارح ما وسايل كمك‌دهنده به ما براى رسيدن به الله.

هدفى و مقصدى جز او وجود ندارد، كنار چيزى توقف نكنيد دست از دامان اوليا برنداريد و بدون خضر راه و مرشدى حكيم كه صد در صد خدايى باشد و عالمى ربانى، قدم در راه سلوك نگذاريد كه در اين راه بس خطرهاست و عمده‌ترين خطر اشتباه وسيله به هدف و در نتيجه انحراف در نيت و در پايان بى‌ارزش شدن جهاد و عمل است!!

الهى آن عارف پاك باز در اين زمينه چنين سروده:

[١] -اسراء( ١٧): ٥٧.