عرفان اسلامى تفسير مصباح الشريعه و مفتاح الحقيقه - انصاريان، حسين - الصفحة ٢٠٥ - خطبه پيامبر اسلام

ايشان افضل خواهيد بود. پس به آن مرد فرمود: بنشين. آن مرد نشست. آن‌گاه رسول خدا ٦ شروع به سخنرانى فرمود و فرمود:

خداى را حمد، او را سپاس گوييم و از او يارى طلبيم و به او توكل كنيم و گواهى دهيم كه جز او معبودى نيست و يگانه و بى‌همتاست و نيز گواهى دهيم كه محمد بنده و فرستاده اوست و به خداوند پناه مى‌بريم از خوى‌هاى بد خود و كردار زشتمان.

هركس را كه خداوند، هادى و راهنما بود، پس هيچ كس راهزن و گمراه كننده او نخواهد بود و هركس را كه خداوند به خود واگذاشت، راهنمايى نخواهد داشت.

اى گروه مردم! سى تن راهزن عقيده و مدعى باطل در كمين شمايند كه سرآغازشان صاحب صنعا و صاحب يمامه است‌[١].

اى مردم! هركس با اقرار به توحيد و كلمه «لا إله إلا الله» مخلصانه و بدون اين كه چيزى با آن مخلوط كند، خدا را ملاقات نمايد به بهشت خواهد رفت.

على ٧ از جاى برخاست و عرض كرد: پدر و مادرم فدايت، چه گونه اين كلمه را مخلصانه بگويد و چيزى با آن مخلوط نكند؟ براى ما بيان فرما تا خوب حد آن را بشناسيم.

رسول خدا ٦ فرمود: آرى براى دنيا خواهى و حرص بر جمع‌آورى مال و خشنود بودن به همين چيزها اين كلمه را نگويد.

مانند آنان نباشد كه گفتارشان گفتار نيكانست، ولى كردارشان كردار ستمكاران و تبهكاران «شهادت به توحيد مى‌دهند ولى به هر فسق و فجورى آلوده هستند، اين توحيد نيست بلكه شرك است».

[١] -مراد از صاحب صنعا، اسود بن كعب است كه در زمان ابوبكر، ادعاى نبوت كرد و به قتل رسيد. و مراد از صاحب يمامه، مسيلمه كذاب است كه زمان عمر مدعى رسالت شد و كشته شد.