عرفان اسلامى تفسير مصباح الشريعه و مفتاح الحقيقه - انصاريان، حسين - الصفحة ١٨ - مالك حقيقى خداست
بيامرز، و بدىهايمان را از ما محو كن، و ما را در زمره نيكوكاران بميران.\* پروردگارا! آنچه را كه به وسيله فرستادگانت به ما وعده دادهاى به ما عطا فرما و روز قيامت، ما را رسوا و خوار مكن؛ زيرا تو خلف وعده نمىكنى؟
لفظ مبارك «رب» و مشتقاتش كه به معناى مالك است حدودا نهصد و پنجاه بار در قرآن مجيد آمده، تا بلكه خيره سران و غافلان دست از لجاجت و جهل برداشته، از اربابان باطل قطع اميد كرده به رب حقيقى عالم روى آورند.
تكرار اين لفظ در قرآن و روايات و دعاهاى اسلامى، براى اين است كه انسان در تمام لحظات، متذكر اين واقعيت باشد و از راه راست الهى منحرف نگردد.
آرى، هيچ چيز به جز مالك حقيقى عالم را به عنوان هدف انتخاب نكنيد كه صد در صد زيان خواهيد كرد؛ وسايل و علل، وسايل و عللند نه هدف، بفهميد كه چه مىكنيد، بدانيد كه در كجا و براى كه خود را خرج مىكنيد!
مرحوم الهى قمشهاى، آن وارسته كامل و شيداى عاشق چه خوش سروده:
|
اى دل هواى خويش بنه در هواى دوست |
بگذر ز خواهش دل خود بر رضاى دوست |
|
|
از ماه برتر آيى و از عرش بگذرى |
بوسى شبى به مسكنت ار خاك پاى دوست |
|
|
احسان به خلق كن نه پى اجر آخرت |
اجرى ندارد آنچه نباشد براى دوست |
|
|
خواهى به آستانه جنت قدم زنى |
يكشب به توبه زن در دولت سراى دوست |
|