عرفان اسلامى تفسير مصباح الشريعه و مفتاح الحقيقه - انصاريان، حسين - الصفحة ١٧٨ - سه عالم انسان

پناهگاه و مقصدشان آن اشيايى است كه در اين عالم با آن‌ها الفت و انس گرفته‌اند و اگر قايل به لذتى باشند آن را در خوردن و آشاميدن و امور جنسى و رياست اين عالم مى‌دانند و ذكر و فكر و خيال و آمال و علومشان همه و همه به همين محسوسات تعلق دارد و اگر انسى دارند با همين اشياى ظاهرى است، به فرموده قرآن، حزب شيطانند و مصداق واقعى ضلالت و گمراهى اند.

اين طايفه به گفته صريح آيات قرآن و حكم عقل در روز قيامت جايى جز آتش جهنم ندارند و روز قيامت كه روز تمييز حقايق است و هر فرعى به اصل خويش ملحق خواهد شد و آنچه در اين عالم ماده از سنخ هدايت و نور بوده در آن عالم به نور رضايت حق و بهشت ملحق خواهد شد و آنچه در اين عالم از سنخ ماديت محض و ظلمت بوده در آن عالم به تاريكى عذاب و ظلمت جهنم ملحق خواهد شد؛ اين بيچارگان بر طبق اين اصل به خاطر اين كه در دنيا از نظر عقيده و عمل در تاريكى ضلالت بوده‌اند، در قيامت به جهنم وارد شده و در سموم و حميم براى ابد باقى خواهند ماند و صورت قيامتى اعمالشان به صورت عذاب سخت الهى بر آنان مسلط خواهد شد.

قرآن كريم درباره اين دنياپرستان بدبخت و اين گم‌شدگان وادى ضلالت و اين بى‌خبران سرگردان و اين حيوانات انسان‌نما مى‌فرمايد:

[من كان يريد الحياة الدنيا و زينتها نوف إليهم أعمالهم فيها و هم فيها لا يبخسون\* أولئك الذين ليس لهم في الآخرة إلا النار و حبط ما صنعوا فيها و باطل ما كانوا يعملون‌][١].

كسانى كه زندگى دنيا و زيور و زينتش را بخواهند، ثمره تلاششان را به طور

[١] -هود( ١١): ١٥- ١٦.