عرفان اسلامى تفسير مصباح الشريعه و مفتاح الحقيقه - انصاريان، حسين - الصفحة ١٧ - مالك حقيقى خداست

[قل من رب السماوات السبع و رب العرش العظيم\* سيقولون لله قل أ فلا تتقون‌][١].

بگو: مالك آسمان‌هاى هفتگانه و پروردگار عرش بزرگ كيست؟\* خواهند گفت: [آن‌ها هم‌] در سيطره مالكيت خداست. بگو: آيا [از پرستش بتان‌] نمى‌پرهيزيد؟

[الذين يذكرون الله قياما و قعودا و على جنوبهم و يتفكرون في خلق السماوات و الأرض ربنا ما خلقت هذا باطلا سبحانك فقنا عذاب النار\* ربنا إنك من تدخل النار فقد أخزيته و ما للظالمين من أنصار\* ربنا إننا سمعنا مناديا ينادي للإيمان أن آمنوا بربكم فآمنا ربنا فاغفر لنا ذنوبنا و كفر عنا سيئاتنا و توفنا مع الأبرار\* ربنا و آتنا ما وعدتنا على رسلك و لا تخزنا يوم القيامة إنك لا تخلف الميعاد][٢].

آنان كه همواره خدا را ايستاده و نشسته و به پهلو آرميده ياد مى‌كنند، و پيوسته در آفرينش آسمان‌ها و زمين مى‌انديشند، [و از عمق قلب همراه با زبان مى‌گويند:] پروردگارا! اين [جهان با عظمت‌] را بيهوده نيافريدى، تو از هر عيب و نقصى منزه و پاكى؛ پس ما را از عذاب آتش نگاهدار.\* پروردگارا! بى‌ترديد هر كه را تو در آتش در آورى، مسلما خوار و رسوايش كرده‌اى، و براى ستمكاران ياورانى نخواهد بود.\* پروردگارا! بى‌ترديد ما [صداى‌] ندا دهنده‌اى را شنيديم [كه مردم را] به ايمان فرا مى‌خواند كه به پروردگارتان ايمان آوريد. پس [ما] ايمان آورديم. پروردگارا! گناهان ما را

[١] -مؤمنون( ٢٣): ٨٦- ٨٧.

[٢] -آل عمران