عرفان اسلامى تفسير مصباح الشريعه و مفتاح الحقيقه - انصاريان، حسين - الصفحة ١٦٧ - هدايت، اتمام حجت الهى

و إيتاء الزكاة و كانوا لنا عابدين‌][١].

و آنان را پيشوايانى قرار داديم كه به فرمان ما [مردم را] هدايت مى‌كردند، و انجام دادن كارهاى نيك و برپا داشتن نماز و پرداخت زكات را به آنان وحى كرديم، و آنان فقط پرستش كنندگان ما بودند.

[إن هذا القرآن يهدي للتي هي أقوم و يبشر المؤمنين الذين يعملون الصالحات أن لهم أجرا كبيرا][٢].

بى‌ترديد اين قرآن به استوارترين آيين هدايت مى‌كند، و به مؤمنانى كه كارهاى شايسته انجام مى‌دهند، مژده مى‌دهد كه براى آنان پاداشى بزرگ است.

[و الله يقول الحق و هو يهدي السبيل‌][٣].

و خدا همواره حق را مى‌گويد، و همواره راه [درست و راست را كه شما را به سعادت مى‌رساند] مى‌نماياند.

[قل يا أيها الناس قد جاءكم الحق من ربكم فمن اهتدى فإنما يهتدي لنفسه‌][٤].

بگو: اى مردم! يقينا حق از سوى پروردگارتان براى شما آمد؛ پس هر كه هدايت يابد، فقط به سود خود هدايت مى‌يابد.

به راستى هدايت، چه واقعيت عالى و پرمنفعتى است! انسان جز در طريق هدايت الهى كجا مى‌تواند كسب نفع واقعى كند؟ و منهاى هدايت چه گونه‌

[١] -انبياء( ٢١): ٧٣.

[٢] -اسراء( ١٧): ٩.

[٣] -احزاب( ٣٣): ٤.

[٤] -يونس( ١٠): ١٠٨.