عرفان اسلامى تفسير مصباح الشريعه و مفتاح الحقيقه - انصاريان، حسين - الصفحة ١٤٨ - هدايت

[والطاعة علامة الهداية والمعصية علامة الضلالة وأصلهما من الذكر والغفلة]

هدايت‌

طاعت و عبادت عبد نسبت به حضرت حق، علامت اين است كه نور هدايت الهى اتصال به عبد پيدا كرده و معصيت و تخلف و گناه انسان علامت دورى از حق و گمراهى و ضلالت است و ريشه هدايت و ضلالت را بايد در ذكر و غفلت جستجو كرد.

مسئله هدايت از مهم‌ترين و ريشه دارترين مسائلى است كه در كتب آسمانى به خصوص در قرآن مجيد و روايات و اخبار اسلامى مورد توجه قرار گرفته است.

موضوع هدايت به حدى درخور اهميت و ارزش است كه با هستى تمام موجودات عالم اعم از غيبى و شهودى بستگى دارد.

هدايت بر تمام هستى و كل عالم اشراف دارد و موجودى از موجودات نيست مگر اين كه منور به نور هدايت است.

اگر هدايت نبود، موجودى به وجود نمى‌آمد و بر فرض به وجود آمدن قدرت ادامه هستى نداشت.

در خانه با عظمت آفرينش اگر عنصرى از عناصر از گردونه پرقيمت هدايت بر فرض محال بتواند بگريزد، هم فاسد مى‌شود هم مفسد.

نظام متين و محكم هستى بر اصل هدايت استوار است و هدايت براى‌