عرفان اسلامى تفسير مصباح الشريعه و مفتاح الحقيقه - انصاريان، حسين - الصفحة ١١٩ - ذكر حقيقى
ذكر حقيقتى است كه انسان را به وادى محبت دوست كشانده و با به يكسو زدن پرده كدورتها، زمينه كشف و شهود را براى انسان فراهم مىكند و در اين صورت آدمى با نور قلب به مشاهده انوار عظمت و جلال و زيبايى مطلق موفق مىگردد و سراپاى وجودش از ديدن جمال معنوى يار غرق در عشق آتشين شده از كل عالم چشم مىپوشد و تنها به تماشاى شاهد بزم انس مشغول مىگردد و وجود همين عشق و محبت برخاسته از ذكر حقيقتى است كه علاج تمام دردهاى معنوى انسان است.
علاء الدوله سمنانى در اين زمينه مىگويد:
|
اى عشق طبيب درد مايى |
ديوانه عشق را دوايى |
|
|
تو آب حيات جاودانى |
از كوثر لطف ايزد آيى |
|
|
سيمرغ هواى لامكانى |
ز آشانه خاص كبريايى |
|
|
در ديده عقل و چشم ايمان |
ماننده كحل توتيايى |
|
|
جوهر چو صدف تو هم چو درى |
وين جسم چو مس تو كيميايى |
|
|
هم چون عرضند جوهر و جسم |
قائم به تو چون توان مايى |
|
|
تو همدم خاص اصدقايى |
تو محرم راز انبيايى |
|
|
تو شهپر مرغ جبرييلى |
تو زين براق مصطفايى |
|
ذكر حقيقتى است كه انسان را به ياد عنايات و الطاف و محبتهاى حضرت حق انداخته، الطاف و عناياتى كه پرتوش از صلب پدر نسبت به آدمى تجلى كرده و كران تا كران حيات انسان را در آغوش گرفته، الطاف و عناياتى كه آثارش، در روزى انسان، در سلامت و عافيت جسم و جان، در محفوظ ماندن آدمى از انواع شرور و خطرات ظهور دارد.
توجه حقيقى به اين الطاف و عنايات بدون چون و چرا، انسان را در برابر