شرح اصول فقه - محمدى، على - الصفحة ٨٤ - توضيح و تعقيب
اوامر اين سخن باطل است چون مستلزم تسلسل است،يكى اوامر طاعت كه«اطيعوا»باشد و يكى امر به معرفت در چنين اوامرى.
باز هم همه ما بايد قائل به ارشاديت شويم و نه مولويت.چون مولوى بودن مستلزم تسلسل است و تالى فاسد دارد،كما ذكرنا در بيان دليل دوم عدليه در قبال اشاعره.
بلكه نه تنها تسلسل است و باطل كه اساسا معنا ندارد،كه اين امر مولوى باشد،چون امر مولوى آنست كه استقلالا اطاعت و عصيان داشته باشد و اين امر اطاعت و معرفت هيچگونه ثواب و عقاب خاصى ندارد.
به جز همان ثوابى كه بر صلاة و صوم و...بار مىشود، امر اطيعوا مىگويد،خدا به تو گفته نماز بخوان بايد اطاعت كنى، يعنى نماز بخوانى،آنچه ثواب دارد انجام صلاة است و آنچه عقاب دارد ترك نماز است.اما خود امر اطيعوا مستقلا اطاعت و عصيان ندارد.
نظير امر به احتياط در اطراف علم اجمالى:
اگر شما علم اجمالى داريد يا ظهر واجب است يا جمعه،عقل مىگويد احتياط كن و هر دو را بخوان،يا علم اجمالى داريد كه اما هذا حرام و اما ذاك،عقل مىگويد احتياط كن و از هر دو اجتناب كن،پس عقل وظيفه ترا تعيين كرده است.
حال در چنين مواردى اگر شارع فرموده،در اطراف علم اجمالى احتياط كن«مثل اخوك دينك فاحتط لدينك»كه امر به احتياط نموده،اين اوامر احتياطى امرهاى ارشادى هستند،يعنى ثواب و عقاب جداگانهاى ندارند.
توضيح و تعقيب
تا بحال در مبحث ثالث ثابت كرديم كه: