شرح اصول فقه - محمدى، على - الصفحة ١٩٢ - ٩- - المقدمة العبادية
استطاعت نكرد اين ظلم بر مولى كرده و يا در باب زكاة اگر تحصيل تمكن از نصاب نكرد اين تمرد بر مولى است به جهت اينكه قياس مع الفارق است چون در باب حج نسبت به استطاعت اگر كسى تحصيل استطاعت نكرد تفويت غرض معلوم مولى آنهم غرضى كه تام الاقتضاء باشد نشده و در نتيجه عدم تحصيل استطاعت مستلزم ظلم بر مولى نيست و ميزان در استحقاق عقاب هم تحقق عنوان ظلم است از عبد نسبت به مولى كه ظلم عقلا قبيح است بخلاف ما نحن فيه كه باب موقتات باشد.
٩-المقدمة العبادية
امر نهم و آخرين امر از امورى كه در رابطه با مقدمۀ واجب بيان مىكنند مربوط به بحث مقدمات عباديه است.
جناب مظفر(ره)مىفرمايد:از طرفى هنگامى كه ما به شريعت مقدسه مراجعه مىكنيم مىبينيم:
اولا:به دلايل فراوانى ثابت شده كه برخى از مقدمات،مقدمۀ عباديه هستند و مقدميت از براى واجب ندارند مگر اينكه به قصد قربت اتيان شوند.
ثانيا:بدلائل فراوانى ثابت شده كه بر اينگونه مقدمات مستقلا و جداى از ذى المقدمه ثواب مترتب است:
الوضوء نور و الوضوء على الوضوء نور على نور و مقدماتى كه داراى اين دو خصيصه باشند منحصرا عبارتند از:طهارات ثلاث يعنى وضوء و غسل و تيمم از طرف ديگر مادر امر سوم از اين امور تسعه گفتيم كه اولا واجبات غيريه و مقدميه ذاتا توصلى هستند يعنى هدف از انجام آنها مجرد توصل و چارهجوئى به سوى ذى المقدمه است و بهر قصدى كه انجام بپذيرد مقدميت تحقق يافته و مطلوب حاصل شده و لذا اگر از طريق غصبى هم قطع مسافت