شناخت نامه قرآن بر پايه قرآن و حديث - محمدی ری‌شهری، محمد - الصفحة ٣٤١ - ج - مجادله در دين

روزى پيامبر خدا صلى الله عليه و آله بر ما وارد شد و ما مشغول بحث و مجادله در باره چيزى از امور دين بوديم. ايشان چنان عصبانى شد كه تا آن زمان، آن گونه عصبانى نشده بود. سپس بر ما فرياد زد و فرمود: «آرام، اى امّت محمّد! پيشينيان شما به خاطر همين كار، نابود شدند. مجادله را رها كنيد كه خير و فايده چندانى در آن نيست.

مجادله را رها كنيد؛ زيرا مؤمن، مجادله نمى‌كند. مجادله را رها كنيد؛ زيرا مجادله‌گر قطعاً زيان مى‌بيند. مجادله را رها كنيد؛ زيرا تو را همين گناه بس كه پيوسته مجادله كنى. مجادله را رها كنيد؛ زيرا مجادله‌گر را در روز قيامت، شفاعت نمى‌كنم. مجادله را رها كنيد؛ زيرا كسى كه مجادله را در حالى رها كند كه حق با اوست، من برايش سه خانه در حومه و وسط و بالاى بهشت، ضمانت مى‌كنم. مجادله را رها كنيد؛ زيرا نخستين چيزى كه پروردگارم، مرا پس از نهى از بت‌پرستى، از آن نهى فرمود، مجادله بود».

١٧٧٥. پيامبر خدا صلى الله عليه و آله: مجادله كنندگانِ در دين خدا، با زبان هفتاد پيامبر، لعنت شده‌اند، و هر كس در آيات خدا مجادله كند، كافر است. خداوند عز و جل فرموده است: «جز آنهايى كه كفر ورزيدند، [كسى‌] در آيات خدا مجادله نمى‌كند. پس رفت و آمدشان در شهرها، تو را دستخوش فريب نگرداند».

١٧٧٦. سنن الترمذى‌- به نقل از ابو امامه-: پيامبر خدا صلى الله عليه و آله فرمود: «هيچ مردمى پس از هدايتى كه داشتند، گم‌راه نشدند، مگر آن كه گرفتار مجادله گشتند». پيامبر خدا صلى الله عليه و آله سپس اين آيه را تلاوت نمود: «آن [مثال‌] را جز از راه جدل براى تو نزدند؛ بلكه آنان مردمى جدل‌پيشه اند».