شناخت نامه قرآن بر پايه قرآن و حديث - محمدی ری‌شهری، محمد - الصفحة ٢٣١ - ٤/ ١٨ مشخص كردن آيات منسوخ

١٦٦٤. تفسير ابن كثير- به نقل از مجاهد-: مردم از نجوا كردن (گفتگوى محرمانه) با پيامبر صلى الله عليه و آله نهى شدند، مگر آن كه صدقه بدهند. پس از آن، كسى جز على بن ابى طالب عليه السلام با پيامبر صلى الله عليه و آله نجوا نكرد. يك دينار، صدقه داد و آن گاه با پيامبر صلى الله عليه و آله نجوا كرد و از او در باره ده ويژگى پرسيد و پس از آن، آيه «رخصت» نازل شد.

١٦٦٥. فرائد السمطين: از على عليه السلام روايت شده كه وى، ده بار و براى ده موضوع با پيامبر خدا نجوا كرد و ده صدقه براى آنها پرداخت.

در بار اوّل پرسيد: وفا چيست؟

[پيامبر خدا] فرمود: «توحيد و شهادت به" لا إله إلّااللَّه"».

سپس پرسيد: فساد چيست؟

فرمود: «كفر و شرك به خداوند عز و جل».

پرسيد: حق چيست؟

فرمود: «اسلام، قرآن و ولايت- زمانى كه به دست تو برسد-».

پرسيد: زرنگى چيست؟

فرمود: «ترك فريب».

پرسيد: بر من چه واجب است؟

فرمود: «اطاعت خداوند و اطاعت فرستاده او».

پرسيد: چگونه خداوند متعال را بخوانم؟

فرمود: «از روى صداقت و يقين».

پرسيد: از خداوند متعال، چه چيزى بخواهم؟

فرمود: «سلامت [در دين و بدن‌]».

پرسيد: براى نجات خويش، چه كار كنم؟

فرمود: «حلال بخور و راست بگو».

پرسيد: شادى چيست؟

فرمود: «بهشت».

پرسيد: آسايش چيست؟

فرمود: «ديدار خداوند متعال».

هنگامى كه پيامبر خدا از پاسخ گفتن به پرسش‌هاى على عليه السلام فارغ شد، حكم وجوب صدقه، نَسخ شد.

١٦٦٦. امام على عليه السلام: عدّه زن در دوران جاهليت، يك سال بود. وقتى مرد مى‌مُرد، زن پشكلى‌