شناخت نامه قرآن بر پايه قرآن و حديث - محمدی ری‌شهری، محمد - الصفحة ١٨٥ - ٤/ ١٣ تفسير قرآن با تمثيل

و دام و آب، نجاتشان دهد و براى آن كه گرفتار سركشى نشوند، اينها را اندك قرار دهد.

خداوند، چون از درستى نيّت‌هايشان آگاه بود، دعايشان را مستجاب نمود. پس از آن، مردم به منزل‌هاى خود باز گشتند و ديدند كه زير و رو شده‌است. خداوند، نهر آنها را دوباره جارى ساخت و آن را بيشتر از مقدارى قرار داد كه خواسته بودند. از آن پس، آن قوم در آشكار و نهان، به طاعت خدا پرداختند، تا آن كه اين مردم از ميان رفتند و پس از آنها نسلى پديد آمد كه در ظاهر از خدا اطاعت مى‌كردند؛ امّا در باطن، نفاق مى‌ورزيدند و مرتكب معاصى گوناگونى مى‌شدند. پس خداوند، كسى را فرستاد كه بى‌محابا دست به كشتار آنان زد و گروه اندكى باقى ماندند كه خداوند بر آنها نيز طاعون را مسلّط ساخت و هيچ يك از آنان باقى نماند و رودخانه و منزل‌هايشان مدّت دويست سال، بى‌صاحب ماند.

پس از اين مدّت، خداوند متعال، قومى را آورد كه در اين منزلگاه‌ها سكنا گزيدند و آنان مردمانى درستكار بودند. پس از مدّتى، عدّه‌اى از آنان مرتكب فحشا شدند و مردها به مردها روى آوردند و زن‌ها به زن‌ها. اين بود كه خداوند، صاعقه‌اى بر آنان مسلّط نمود و هيچ يك از اين قوم باقى نماند.

٤/ ١٣ تفسير قرآن با تمثيل‌

١٦٢٠. الخصال‌- به نقل از عبد اللَّه بن عبّاس، در گزارش سؤال مردى يهودى از امام على عليه السلام-:

يهودى به ايشان گفت: روى پروردگارت كجاست؟

على بن ابى طالب عليه السلام فرمود: «اى ابن عبّاس! برايم آتش و هيزم بياور».

من آتشى و هيزمى نزد ايشان آوردم. آن را شعله‌ور كرد و سپس فرمود: «اى يهودى! روى اين آتش كجاست؟»

يهودى گفت: من براى آن، رويى نمى‌شناسم.

امير مؤمنان فرمود: «پروردگار من، از اين قبيل است. مشرق و مغرب، از آنِ اوست.

«پس به هر سو رو برگردانيد، آن جا روى خداست».