و كفرِ كسى كه كافر مى‌شود، به شما زيانى نمى‌رساند. پس هر مطلب درستى از دست او به شما رسيد و افراد مورد اعتماد- خدايشان رحمت كند- آن را نقل كردند، خدا را [بر آن‌] بستاييد و آن مطالب را بپذيريد و هر مطلبى را كه در آن شك كرديد و يا تنها راوى آن، خود اوست، آن را به ما باز گردانيد تا درستى و نادرستى آن را روشن كنيم. و خداوند- نام‌هايش پاك و مدحش بِشكوه باد- اختياردار توفيق شما و كفايت كننده همه كارهاى ما و بهترين وكيل است"».

ابن نوح گفت: نخستين كسى كه اين توقيع را براى ما روايت كرد، ابو الحسين محمّد بن على بن تمّام بود و گفت كه آن را از پشت كاغذى كه نزد ابو الحسن [محمّد بن احمد] بن داوود قمى بوده، رونويسى كرده است. هنگامى كه ابو الحسن بن داوود قمى آمد و آن را بر وى خواندم، گفت: اين كاغذ، همان نوشته‌اى است كه قميان به شيخ ابو القاسم نوشتند و در آن، سؤال‌هايى بود و شيخ ابو القاسم در پشت همان كاغذ، به خطّ احمد بن ابراهيم نوبختى، جوابشان را داده است. و كاغذ به ابو الحسن بن داوود قمى رسيده است.

متن نوشته، چنين است: سؤال‌هاى محمّد بن عبد اللَّه بن جعفر حميرى: بسم اللَّه الرحمن الرحيم. خداوند، بقايت را دراز گرداند، و عزّت و شوكت و سعادت و سلامتت را مداوم بدارد و نعمتش را بر تو كامل كند و در احسانش به تو و نيز همه آنچه را به تو بخشيده و افزونى‌هايى كه به تو داده است، بيفزايد، و مرا فداى تو در ناخوشى‌ها كند و پيش از تو به پيشواز بلا بفرستد! مردم براى درجات [بهشت‌] با هم رقابت مى‌كنند؛ امّا هر كس را شما بپذيريد، پذيرفته شده است و هر كه شما او را برانيد، فروپايه است. ساقط شده، كسى است كه شما او را فرو گذاشتيد و از اينها به خداوند، پناه مى‌بريم.

در شهر ما- خدا تأييدت كند- گروهى از سرشناسان هستند كه با هم برابر و هم‌رتبه و رقيب اند، و نامه تو- خدا تأييدت نمايد- كه در آن به يارى دادن" ص"[١] در كارى، فرمانشان داده بودى، [تنها] به گروهى از آنها رسيده و على بن محمّد بن حسين بن مالك، معروف به بادوكه، با اين كه داماد" ص" است- خدا رحمتشان كند-، در ميان آنان نبوده و

[١]. به احتمال فراوان، براى پنهان نگاه داشتن شخص يارى شده، با رمز« ص» از او ياد شده است.( م)