و گروهى از قول ابن داوود به ما خبر دادند كه توقيع در باره [ابن ابى عزاقر معروف به‌] شلمغانى به دست حسين بن روح بيرون آمد و او نسخه‌اى از آن را در ذى حجّه سال سيصد و دوازده براى ابو على بن همّام فرستاد. ابن نوح مى‌گويد: ابو الفتح احمد بن ذَكا، وابسته على بن محمّد بن فرات- كه خدا رحمتش كند-، گفت: ابو على بن همّام براى ما از توقيعى خبر داد كه در ذى حجّه سال سيصد و دوازده بيرون آمد.

محمّد بن حسن بن جعفر بن اسماعيل بن صالح صيمرى مى‌گويد: شيخ حسين بن روح، در ذى حجّه سال سيصد و دوازده، از بازداشتگاهش در سراى مقتدر [خليفه عبّاسى‌]، توقيع را براى استادمان ابو على بن همّام فرستاد و ابو على آن را براى من خواند و به من گفت كه ابو القاسم [حسين بن روح‌] چند بار خواسته است كه آن آشكار نشود؛ زيرا در چنگال و زندان اين جماعت است؛ ولى امام عصر عليه السلام به آشكار كردن آن، فرمان داده است و اين كه نترسد و آسوده‌خاطر باشد و به حمد الهى، اندكى نگذشته، رهايى يافت و از زندان بيرون آمد.

توقيع، چنين آغاز مى‌شود: «بشناسان‌[١] به همه برادران ما كه به دينشان اطمينان دارى و از نيّتشان آسوده‌خاطرى- كه خداوند، شما را سعادتمند كند (ابن داوود، اين بخش را چنين نقل كرده است: خداوند، سعادتتان را مستدام بدارد! به هر كسى كه از دينش آسوده‌خاطرى و به نيّتش اعتماد دارى،) [برسان كه‌] محمّد بن على مشهور به شلمغانى‌[٢] از دين اسلام بيرون رفته و جدا گشته است (اين جمله را هر دو نقل دارند) و در دين خدا كژروى كرده و چيزى را ادّعا كرده كه با آن‌[٣] به آفريدگار بزرگ متعال، كفر ورزيده است، و دروغ و باطل گفته و بهتان و گناهى‌[٤] بزرگ، بر زبان آورده است.

شريك گيرندگان براى خدا، دروغ مى‌بافند و از راه، بسى دور افتاده‌اند و زيانى آشكار كرده‌اند و ما از آنان به خداى متعال و پيامبرش و خاندان وى- كه درودهاى خدا و سلام و رحمت و بركات و نعمت‌هايش ارزانى آنان باد- بيزارى مى‌جوييم و او را لعنت كرديم.

[١]. در گزارش صيمرى چنين است: خدا خير را به تو بشناساند، و خداوند، طول عمرت دهد و همه خيرها را به‌تو بشناساند و عملت را ختم به خير كند!

[٢]. در نقل ابن داوود افزوده: از كسانى كه خدا در انتقامش شتاب كرد و مهلتش نداد.

[٣]. در نسخه هارون: در آن.

[٤]. در نسخه هارون: امرى.